Zoals sneeuw valt

Zoals sneeuw valt komt traag op gang, maar na enkele hoofdstukken houdt dit boek je in zijn greep.

Het verhaal is geschreven in de ik-vorm, je leest vanuit de hoofdpersonage Ivy. Tijdens het verhaal bouw je een band op met Ivy, al haar gevoelens en gedachtes voelen echt aan.
Ivy is opgegroeid in het koude Canada, maar na het overlijden van haar vader gaat zij wonen bij haar peetvader John in Californië. De zoon van John, Mason, zit niet op Ivy te wachten en verzet zich tegen haar. Ivy is niet welkom en dat laat Mason duidelijk merken.
Het geheim van haar vader achtervolgt haar vanuit Canada naar Californië. Ivy kan nauwelijks haar hoofd boven water houden. Wat zij ook probeert, het lijkt te mislukken. Ivy worstelt niet alleen met het geheim van haar vader, maar ook met haar verdriet.
Kan ze haar hart nog laten opbloeien?

De schrijfstijl is soms poëtisch te noemen en leest fijn. Erin Doom weet hoe je gevoel onder woorden moet brengen. De eerste hoofdstukken vond ik een trage opbouw hebben en herhalend. Later tijdens het lezen van dit verhaal bouwt de spanning zich op en vallen er steeds meer puzzelstukjes op zijn plek, waardoor je niet meer wilt stoppen met lezen.

Erin Doom is het pseudoniem van de Italiaanse schrijfster Matilde. Er heerst nog enige anonimiteit rondom haar, maar wel is bekend dat zij rond de dertig jaar oud is en in Emilia Romagna woont.
Tijdens haar interview met Fabio Fazio verteld zij over de thema's van haar nieuwe boek Stigma: "Ik heb altijd al willen praten over realiteiten die ver verwijderd zijn van de mijne."
Ik hoop dat dit boek ook vertaald wordt naar het Nederlands