Een vleugje Lissabon

Merijn heeft zichzelf verloren in zijn werk, maar hierdoor had hij ook minder oog voor zijn vriendin Sanne. Hij besluit om haar achterna te reizen naar Lissabon en haar te verrassen met een romantische hereniging. Alleen loopt dat allemaal anders, want Sanne had zelf al een romantische ontmoeting.
Merijn zijn blik valt op Carolina, een mysterieuze Portugese vrouw die aan de overkant op een klein balkon staat. Het begint met een korte ontmoeting, maar groeit uit naar zo veel meer. Merijn komt voor verschillende grote keuzes te staan. Een verhaal over liefde, maar ook over twijfel, doorzetten en hoop.

Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld, waardoor je het verhaal nog beter ervaart als lezer. Ook kun je de e-mails tussen Merijn en Carolina lezen, hierdoor bouw je als lezer een sterkere band op met deze personages. Ze laten namelijk een groot deel van hun emoties in deze e-mails zien.

Het is een verhaal wat veel emoties losmaakt bij de lezer. Ik wil zo veel vertellen, maar niet alles verklappen. Maar er zijn gebeurtenissen in dit boek waarbij ik echt moeite had om niet te gaan huilen. Vooral de personages wisten veel los te maken bij mij. Ik vond bijvoorbeeld dat Sanne Merijn aan het lijntje hield. Wel relatie, geen relatie. Dit maakte veel los bij mij, want Merijn is niet degene die vreemd is gegaan. Hij is juist degene die er voor Sanne en alles eromheen wil zijn en naar een oplossing zoekt. Ik vond hem een sterk personage, die gelukkig liefdevolle mailcontact had met de Portugese Carolina.

Het einde was ook erg emotioneel en zag ik niet aankomen (of eigenlijk hoopte ik op een andere afloop). Kortom, een verhaal wat de nodige emoties losmaakt.

4.0★