In de schaduw van Percy Jackson...

Vermakelijk boek dat makkelijk wegleest. De serie eindigt sterker dan dat hij begon. Ik merk dat ik de karakters van Carter en Sadie nu beter kan waarderen. Ze zijn geen platte personages en hebben elk tegenstrijdige karaktereigenschappen. Carter, de nette en rustige jongen, krijgt een leidersrol en is een vechter geworden, terwijl Sadie, het extraverte en stoere meisje, het juist van de woorden en magische spreuken moet hebben.

Toch kan ik niet zeggen dat ik net zo enthousiast over dit boek ben als over de delen van Percy Jackson. Het concept rondom de Egyptische goden pakte me niet altijd. Ik denk dat dit uiteindelijk niet aan Carter en Sadie heeft gelegen, want ik leefde wel degelijk met ze mee. Ik denk dat het idee dat de goden iemands lichaam over kunnen nemen me te veel tegenstond. Dan heb ik liever dat de hoofdpersonen een paar krachten heeft geërfd van zijn goddelijke voorvader, en dat het daar bij blijft. Dat zou het ook een stuk minder ingewikkeld maken. Tot slot hielp het ook niet dat je als lezer overladen werd door een volle bak aan godennamen die mij volledig onbekend waren.

Vandaar mijn conclusie: een vermakelijke serie voor tussendoor, maar geef mij maar weer de Griekse en Romeinse goden.