Leest lekker. Weg.

Toegegeven, het leest lekker weg dat verhaal. Hoofdpersoon weet dat hij dood gaat en gaat met een camper op reis vergezeld door een vrouw, waarvan pas langzamerhand wat meer bekend wordt. Een zoet verhaal, maar je krijgt wel zin om meteen ook naar Zuid Frankrijk af te reizen en de route te volgen. De hoofdpersoon is een sympathieke man die door Alzheimer de weg gaat kwijt raken. De vrouw is in het begin wat mysterieus maar wel een type waar ik direct verliefd op zou worden. Hoewel je weet dat de hoofdpersoon aan het eind van het boek dood zal zijn zit er toch nog een soort van ontwikkeling in het verhaal een een beetje spanning van hoe het afloopt. Redelijk voorspelbaar maar toch. Lekker lezen dus. Maar daarna leg je het boek weg en het heeft me verder niets gedaan. En sommige dingen gaan irriteren. Ze ontmoeten allemaal lieve, aardige, goede mensen waar ze direct bij worden opgenomen en die direct helpen waar nodig. Een beetje onwaarschijnlijk. En het VW-busje op de kaft helpt vast bij de verkoop van het boek en het romantische beeld. Maar de camper waarmee ze rijden is beslist niet zo'n VW-busje. 'Ze hebben een douche en wc aan boord en als na een tijdje logeren ergens alles weer in de bus moeten laden zijn ze uren kwijt met vele dozen. Dat is beslist onmogelijk in zo'n kneuterig VW-busje.