Jaloers, of?

De hoofdpersoon, van wie Grondahl het portret schildert onderkent 3 periodes in zijn leven:

1. pubertijd, waarin hij grenzeloos verliefd wordt op enkele meisjes
2. studententijd, waarin hij elk weekend een ander meisje neukt (zijn woorden)
3. de rest van zijn leven, waarin hij met de enkele vrouw die hij tegenkomt direct het bed deelt. Op de de laatste, een meisje nog, na. Maar hij is dan inmiddels ook al 60.
   Misschien een erg kortdoordebochte samenvatting, maar meer kan ik er niet van maken. Met elke vrouw die hij ontmoet verdwijnt hij binnen no time naar bed om de liefde te bedrijven. Meestal na het uitwisselen van een paar citaten van een schrijver of dichter. Elke vrouw die hij tegenkomt wil ogenschijnlijk direct met hem naar bed, of hem op zijn minst troosten in zijn ingewikkelde gedachten.
   Ben ik jaloers op de hoofdpersoon of is Grondahl eigenlijk een enorme seksist. Ik weet het niet, ik kon in ieder niet veel met het verhaal. Maar ja, ik had de betreffende dichters en schrijvers dan ook niet zo paraat.