Lezersrecensie
Verteller
18 mrt 2020
Wat een verteller is Walschap toch. In de 4 verhalen uit "Volk" sleurt hij je steeds met duizelingwekkende vaart een familiegeschiedenis in. Steeds is het iemand uit een dorp, lid van een familie waar het op zijn zachtst gezegd niet meezit en waarmee het na een treurig leven ook beroerd afloopt. Maar zo van binnenuit geschreven, zo vol mededogen en zo Vlaams. Het is een enorme ervaring om dat te lezen. Walschap slingert je direct het leven van de hoofdpersoon in. Als voorproefje de 4 beginzinnen van de 4 verhalen:
- Al wat er van Wannes Van Zalen in zijn jonge tijd te zeggen valt is dat het ne plezante kadee was.
-De vader was nen Teugels nu weet genoeg, geen Teugels heeft van ze leven gedeugd.
-Soo de Kommer, in zijn tijd, was ne primus in de school. Hij had een jongere broer, die heette Tist; zijn zus heette Marie. Dat waren ook geen uilen, maar toch bijlange geen Soo.
-Peutrus, die heb ik eens op de toren zien kruipen, langs buiten, tweeënvijftig meter hoog.