Het luisterboek van Edino van Dorsten biedt een zeldzaam en aangrijpend inzicht” en dat maakt dit verhaal tot een ervaring die nog lang blijft hangen.

Het luisterboek laat niet alleen zien wat er achter de gesloten deuren van Ruinerwold gebeurde, maar vooral hoe het voelde om daar als kind op te groeien. Geen sensatie, geen opgeklopte drama’s, maar de dagelijkse realiteit van controle, angst en een loyaliteit die bijna onmogelijk te doorbreken is. De manier waarop Edino die innerlijke strijd verwoordt, maakt het verhaal rauw en dichtbij.

Doordat hij het zelf inspreekt, komt alles nog harder binnen. De emoties zijn hoorbaar zonder dat ze worden aangedikt. De spanning, de boosheid, de verwarring en de momenten van onverwachte kracht klinken door in elke zin. De epiloog is misschien wel het meest indrukwekkend. Het gemis van zijn moeder, de schaamte die jarenlang bleef hangen en de symboliek van nieuw leven op dezelfde datum twintig jaar later vormen een afsluiting die zowel pijnlijk als hoopvol is.

Dit luisterboek laat zien hoe groot de gevolgen zijn wanneer kinderen niet worden gezien. Het maakt duidelijk hoe diep stilte en schaamte kunnen snijden en hoe belangrijk het is dat kwetsbare situaties tijdig worden herkend. Tegelijkertijd toont het hoe iemand, ondanks alles, een eigen richting kan vinden en langzaam kan bouwen aan een leven dat wél van hemzelf is.

Geen lichte kost, maar wel een verhaal dat gehoord moet worden. Een indringend document over overleven, herstel en menselijke waardigheid dat nog lang blijft resoneren.