Drie namen, drie levens en een opvallend sterk debuut.

Ik heb *De Namen* van Florence Knapp geluisterd en dat boek verraste me echt. Het begint met iets heel kleins: Cora die haar pasgeboren zoon moet aangeven en twijfelt over de naam. Vanuit dat ene moment ontstaan drie verschillende levens. Drie kinderen, drie richtingen. Klinkt misschien ingewikkeld, maar luistert juist heel soepel.

Als luisterboek werkt het fantastisch. Die sprongen van zeven jaar voelen heel natuurlijk. Ik ging gewoon mee, zonder nadenken, zonder terugspoelen.

De onderwerpen zijn best pittig. Familie, macht, geweld, hoe je gevormd wordt door waar je opgroeit. Maar het voelt nooit zwaar of drammerig. De vertelstijl is rustig en helder, waardoor alles juist beter binnenkomt. Ik leefde makkelijk mee met de gezinnen en hun keuzes.

Wat me vooral opviel is hoe goed Knapp laat zien dat een leven soms een andere richting krijgt door momenten die je bijna niet serieus zou nemen. Ze schrijft scherp en menselijk, zonder oordeel. Dat maakt het verhaal sterk en geloofwaardig.

Origineel, goed opgebouwd en echt ideaal om te luisteren.