Als liefde de laatste reis wordt.

Alles voor de reis is een teder en intiem boek waarin Adriaan van Dis terugkijkt op een grote, verborgen liefde. Zijn geliefde is ongeneeslijk ziek en besluit haar laatste weken in een hospice door te brengen. Een plek waar ook haar minnaar welkom is. In de tijd die hun nog rest, vraagt zij hem haar “mee op reis te nemen”. Zo maken ze samen een tocht door hun herinneringen: langs Londen en Parijs, over de Chinese Muur en door de landschappen van Namibië. Niet de bestemmingen staan centraal, maar de liefde die alles met elkaar verbindt.

Elke letter ademt liefde. Van Dis beweegt moeiteloos tussen verleden en heden, tussen herinnering en werkelijkheid. Die overgangen zijn zacht en natuurlijk, waardoor je als lezer bijna ongemerkt wordt meegenomen in hun gezamenlijke geschiedenis. De afwisseling met gedichten geeft het boek een extra laag van verstilling en bezinning.
Het verhaal leest vlot en is moeilijk weg te leggen. De liefde voel je tussen de regels door, soms fluisterzacht, soms rauw van verlies. Van Dis schrijft zinnen die je opnieuw wilt lezen, simpelweg omdat ze zo mooi zijn.
Zoals: “Onze zinnen krompen. Eén enkel woord was genoeg. Daarna werden de dagen stiller. Alleen onze ogen spraken nog met elkaar.”

Alles voor de liefde is een ode aan wat blijft wanneer woorden verdwijnen: nabijheid, herinnering en de taal van de blik. Een ontroerend, eerlijk en prachtig geschreven boek dat raakt door zijn eenvoud én zijn diepte.

Ik heb dit boek ontvangen in ruil voor een eerlijke review. Met dank aan de Club van echte Lezers.