Geen zoetsappig sprookje

Bij mij is fantasy vaak erop of eronder. Vooral internationale fantasy laat me soms verdwalen in de hoeveelheid personages, werelden en beschrijvingen. Daardoor verlies ik wel eens mijn interesse. Ik durf zeggen dat mijn lokale collega's die over het algemeen veel beter weten vast te houden.
Zo ook K.T. Sterling met Meermintranen.

Wie denkt dat hij een zoetsappig sprookje over zeemeerminnen induikt, is er aan voor de moeite.
In dit verhaal is niets wat het lijkt. Wat als alles wat je ooit in de kleine zeemeermin las, een regelrechte leugen was?

Ik vond de verhaallijn meesterlijk verzonnen en ook de dualiteit van het hoofdpersonage, Rosalie, was mooi uitgewerkt. Het verhaal combineert het fantastische van de onderwaterwereld moeiteloos met aardse thema's als identiteit, zelfontplooiing en familiebanden. De plot bleef tot op het einde een mysterie voor mij, wat maakte dat ik steeds wilde verder lezen.

K.T. Sterling heeft een levendige en vlotte schrijfstijl die je los doorheen het verhaal sleurt.
Voor mij was dit verhaal net zo'n pareltje als de cover die eromheen zit.
Daarom: vier sterren.