Heerlijke Italiaanse strandsfeer met een beetje meer

De verborgen dochter lijkt in eerste instantie wat oppervlakkig vakantieverhaal, met weinig actie en weinig diepgang, maar dat is maar schijn.

Onder de oppervlakte broeit het bij Leda van spijt en weemoed naar de tijd met haar eigen dochters, vervlogen kansen, eenzaamheid en verlangen naar vriendschap. Dat wordt heel mooi beschreven.
De Napolitaanse familie die ze op het strand steeds tegenkomt is heel beeldend neergezet. Je ziet het zo voor je.

Het is een minder complex boek dan De geniale vriendin, maar ik vind het een heerlijk boek, mede door de bijzondere twist en het onverwachte einde. Van mij krijgt het 4 sterren.