Hoe zou dit voor Lila zijn?

Qua onderwerp erg goed verhaal over het getrouwtrek om een kind in een (complexe) scheiding. Geschreven vanuit vader en daarmee komen zijn machteloze gevoelens, zijn onbegrip naar moeder en zijn liefde voor Lila naar boven. Toch lees je ook het verdriet en het machteloze, onbegrepen gevoel vanuit moeder.
De Rechtbank kan fijn zijn in sommige van deze zaken, maar in dit geval voel je de hopeloosheid en genadeloosheid in het juridische Nederland. Soms helpend, soms totaal niet.

Een verhaal waarin ik beide ouders lijk te begrijpen en dat ze de zorg voor hun kind willen hebben, het zij allebei in een ander land. Ik moet zeggen dat ik vader in het begin totaal niet sympathiek vond, toen zijn leven alleen in het teken van seks stond. Wat mij betreft mocht dit een korter onderdeel van het verhaal zijn om hetzelfde punt te kunnen maken.

Jammer vind ik wel dat de achterflap praktisch het hele verhaal weggeeft. Ergens niet erg, omdat het een waargebeurd verhaal is, maar waarom? Het gaat maar kort over het ‘daarna’ en dat het hilarisch is, begrijp ik zelf niet goed.

Hoe zou Lila hier later op terugkijken en hoe is de band met haar vader straks? Ziet ze hem überhaupt nog wel?