Passend einde van de duologie

Awaran is verscheurd door kolonisatie, en in Onze versplinterde zielen, het langverwachte vervolg op In het vervloekte hart, gaat deze duologie verder. Ik moest er wel weer even inkomen, ondanks de begrippenlijst aan het begin van het boek. Priya krijgt de opdracht om een oermonster onder controle te krijgen: daarmee wil het rebellenleger de slag winnen.

De worldbuilding is weer erg sterk: er is veel ruimte voor de magische kant, het ontstaan van de oermonsters, en vooral de kennismaking met een oerwezen zorgen voor veel achtergrond. De mythologie en hoe alles werkt is heel interessant. Wel start het verhaal daardoor wat traag, en meandert het vertelritme nogal. Soms had er meer vaart in kunnen zitten, terwijl ik andere momenten door de pagina's heen vlóóg.

Er zit ook meer dan genoeg actie in Onze versplinterde zielen. Priya twijfelt aan de intenties van de generaal, en trekt regelmatig haar eigen plan. Hierdoor komt ze regelmatig in problemen in het oerwoud. Gelukkig is er karakterontwikkeling: gaandeweg het verhaal leert Priya ook op anderen te vertrouwen, zoals haar vrienden én haar voormalige geliefde Reza. Toch komen ze steeds lijnrecht tegenover elkaar te staan, omdat de belangen blijven botsen.

Onze versplinterde zielen laat zien hoe ingewikkeld conflict kan zijn in gekolonialiseerde gebieden. De verschillende bevolkingsgroepen moeten samenwerken om de kolonisator te overmeesteren, maar zijn ook tegen elkaar op gezet. Orie geeft hiermee haar verhaal een extra interessante laag.

Onze versplinterde zielen is een passend einde van de Bloedmaan-duologie. Met meer verdieping in de worldbuilding blijft het boek spannend en interessant.

Deze recensie verschijnt ook op https://www.readalicious.nl/recensies/onze-versplinterde-zielen-rima-orie/
Dit boek heb ik ontvangen van de uitgeverij in ruil voor een review. Dit had geen invloed op mijn mening over het boek.