heel apart boek

Thrillerlezers organiseerde een boekvonnis met De buitenstaanders van Erik van der Linden.
Bedankt voor het recensie-exemplaar.

Als er een moord wordt gepleegd op de reünie van hun middelbare school, gaat Erik op een trip down memory Lane.
Elk van zijn vrienden is verdachte, maar hij kan er niet op komen wie dan nou de dader is.
Voor de politie hoort hij ook bij de verdachten en ondanks dat hij niks met de moord te maken heeft, wil hij niet het achterste van zijn tong laten zien. Er zijn namelijk dingen die hij beter niet kan vertellen.
Het belangrijkste voor hem is zijn vrienden beschermen, maar denken zij er wel het zelfde over?

Het verhaal begint meteen spannend en het is dan nog voor niemand duidelijk wie er met de moord te maken heeft en wat de verbanden tussen de vrienden zijn.
We volgen Erik in het heden, waarin hij verhoord wordt door de politie en ze zijn rol in het geheel in beeld willen krijgen.
Het wordt afgewisseld met verhalen van vroeger, we krijgen te zien hoe de vriendengroep ontstaan is en hoe de personages aan elkaar gelinkt worden.
Niet alleen het verhoor is heel spannend, de passages van vroeger roepen ook wat vraagtekens op.
Het wisselen hiervan zorgt ervoor dat je snel weer verder wilt lezen. Daarnaast heeft de auteur een heel fijne schrijfstijl die ervoor zorgt dar je door het verhaal glijdt.
Het is grappig, maar toch serieus en zo omschreven dat je je deelgenoot in het verhaal voelt.
Het speelt zich vooral af op de middelbare school en onbewust zie ik mijn eigen middelbare school voor me. De aula, klaslokalen, de trap naar de kelder. Ook dit zorgt ervoor dat je je echt in het verhaal bevindt.
Langzaam komen de lijntjes bij elkaar en dat is vooral te merken aan het verhoor. Als lezer heb je meer inzicht omdat de passages van vroeger altijd een inleiding zijn voor datgene waar het onderzoek naar toe gaat.
Toch is het tot het einde onduidelijk waar het nu echt heen gaat en voor mij blijft dit ook zo als ik het boek uit heb.

De buitenstaanders is een heel bijzonder boek, er blijkt veel meer te zijn dan alleen dat wat je net hebt gelezen. Het zorgt ervoor dat je na het dichtslaan eigenlijk weer van voren af aan wil beginnen. Het is nog niet klaar en het is aan de lezer hoe je dit gaat oppakken.
Het is een heel leuk aspect, maar helaas niet voor mij. Ik lees te veel boeken om nog na het lezen lang met een boek bezig te blijven. Dit ligt geheel aan mij en zeker niet aan het verhaal.
Ik heb er met plezier in gelezen en ben er ook even mee zoet geweest.
Ik heb “mijn einde” gekozen en ik ben me ervan bewust dat dit afdoet aan het principe van het boek.
Het is geen verhaal om even tussendoor te lezen, je moet erbij blijven en daarna ook de tijd en aandacht hebben om er nog verder over na te denken. Helaas heb ik de aandachtspanne en het geheugen van een goudvis en sla ik het gewoon dicht nadat ik klaar ben met lezen.