eigentijds spannend

Recensie Auteur van de maand, juli: Arne van der Linden – Het project. Bedankt Hamley Books voor het recensie-exemplaar.

Alans fijne leventje valt in duigen als zijn moeder, vermoord, in Parijs wordt aangetroffen en zijn vader niet veel later voor moord wordt opgepakt en achter tralies verdwijnt.
Zijn begeleider Graham zorgt dat hij zo veel mogelijk in het gareel blijft maar dat blijkt niet makkelijk.
Als hij zich voor de zoveelste keer in de nesten heeft gewerkt komt hij voor de keuze te staan: naar een delinquentengesticht gestuurd worden of zich inschrijven voor een spionage-programma.
Alan kiest eieren voor zijn geld en komt op het Necropolis terecht, waar hij samen met andere probleem-jongeren wordt klaargestoomd voor een carrière als geheim agent.

We leren Alan direct kennen, precies zoals hij en zijn leven zijn: doordrenkt van spanning en sensatie.
Het zet meteen de toon voor de rest van het verhaal, je wordt er gelijk in meegezogen.
Er gebeurt direct veel en hoewel niet alles direct uitgelegd wordt, is het duidelijk dat ons genoeg te wachten staat.
Het verhaal draait vooral om Alan en het is dan ook vanzelfsprekend dat hij als hoofdpersonage heel sterk neergezet wordt. Het is al gauw duidelijk welk vlees we in de kuip hebben en het maakt dat Alan direct een plekje in je hart krijgt.
De overige personages leren we minder goed kennen, maar we komen genoeg te weten om ook over hen een mening te kunnen vormen en ze goed in het verhaal te kunnen plaatsen.

Naast de aandacht voor het hoofdpersonage is er ook veel werk besteedt aan de beschrijving van de omgeving. Het Necropolis wordt zo beschreven dat je jezelf leerling waant in het mega-complex.
Ook de lessen die Alan en zijn medeleerlingen volgen worden zo uit de doeken gedaan dat je niet alleen de inspanning kan voelen maar dat zelfs bijna de blauwe plekken die ze oplopen zichtbaar worden.
Het is duidelijk dat Arne van der Linden veel aandacht aan details besteedt heeft.

Het plot lijkt al snel duidelijk maar is desondanks niet voorspelbaar.
Hoewel er een zekere verwachting is van wat komen gaat, zitten er een aantal elementen in die het verhaal een eigen draai geven en die je als lezer bij de les houden.
Het einde lijkt het spektakel te worden waar we allemaal op gewacht hebben, maar eigenlijk is dit pas het begin.
Als eerste deel van deze duologie is Het project een verhaal wat nog niet klaar is hoewel ik het ook niet meteen een open eind kan noemen.
Het wekt wel degelijk de nieuwsgierigheid voor wat Arne van der Linden nog meer voor ons in petto heeft en ik kan dan ook niet wachten op het slotdeel.