top einde van deze duologie

• Let op: deze recensie kan spoilers bevatten van het eerste deel Het project.

Nadat Alan de eindproef met glans behaald heeft wacht hem gelijk een nieuwe opdracht. Twee van zijn vroegere klasgenoten zijn ontvoerd en aan hem en zijn team de taak om de tieners levend en wel terug te vinden.
Voor Alan blijkt deze missie niet alleen heel spannend omdat het zijn eerste is, maar er zit ook een persoonlijk tintje aan. Het maakt dat hij er met gemengde gevoelens instapt.

Lotgenoten is het tweede deel in de duologie die Arne van der Linden schreef. Lotgenoten is dan ook niet als standalone te lezen, je zou te veel missen van wat er vooraf gegaan is ook al wordt er hier en daar zeker terug geblikt op wat er eerder gebeurd is. Daarnaast wordt er in dit deel ook niet meer heel diep ingegaan op de personages. Waar ze in Het project allemaal heel duidelijk uit de verf kwamen, wordt daar nu enkel op doorgeborduurd. Eventuele nieuwe personages worden daarentegen wel weer goed uitgewerkt. Het maakt een goede balans in deze duologie en zorgt ervoor dat het een mooie geheel vormt.

De plot wordt direct uitgestippeld maar net zoals Het project, is Lotgenoten verre van voorspelbaar. Doordrenkt met spanning en sensatie is er maar één missie waar men zich op moet concentreren, toch is er sprake van veel diversiteit in de manier waarop deze missie aangepakt wordt. Naarmate het verhaal vordert en het motief van de dader uit de doeken gedaan wordt blijkt dat Lotgenoten ook heel veel diepgang heeft. Arne van der Linden heeft goed zijn best gedaan om het verhaal diep uit te werken en ook de onderwerpen die aangesneden worden volledig te formuleren.
Lotgenoten is een jeugdboek, maar ik weet zeker dat veel volwassenen dit verhaal ook zeer zullen waarderen. Zijn schrijfstijl lijkt dan ook niet enkel op de jeugd toegeschreven te zijn maar is heel volwassen en verre van simpel. Hij heeft een bepaalde manier van het formuleren van zijn zinnen die perfect binnen het onderwerp passen en het verhaal vlotheid geven.

Lotgenoten is een mooie afsluiter van deze duologie en was alles en meer wat ik ervan verwachtte. Toch ben ik nog heel benieuwd hoe het verder zal gaan met Alan en Necropolis. Het is duidelijk een personage wat veel in zijn mars heeft en hij heeft ook zeker verhaallijnen waar op verder gegaan kan worden. Ik zal hem dus nog zeker een tijdje in gedachten houden.

Bedankt Hamley Books voor het recensie-exemplaar van Lotgenoten voor mijn deelname aan de blogtour.