Lezersrecensie
Eventjes weer jong zijn
Onlangs las ik het (geweldige) boek The book censor’s library, van Bothayna al-Essa. Daarin speelt het boek Alice in Wonderland een prominente rol. Ik realiseerde me dat ik, net als de meeste mensen, wel de hoofdlijnen van het verhaal ken, maar het boek nooit gelezen heb. De plaatselijke bibliotheek bleek nog een exemplaar uit waarschijnlijk de jaren 50-60 te kunnen leveren (!) en daar heb ik oprecht van genoten.
Het verhaal behoeft waarschijnlijk weinig toelichting. Het jonge meisje Alice zit met haar zus in de tuin als ze een konijn voorbij ziet lopen dat op zijn horloge kijkt en roept dat het te laat komt. Ze besluit het konijn te volgen en komt na een lange val door het konijnenhol in een sprookjesachtige wereld terecht waar de meest bijzonder figuren rondlopen, zoals de pijprokende caterpillar, de geheimzinnige Cheshire Cat, de Mad Hatter en natuurlijk de koningin die te pas en te onpas ‘Off with his head’ roept.
Het verhaal stamt uit 1865 maar is tijdloos geschreven, hooguit doet het taalgebruik hier en daar wat gedateerd aan. Het is, en leest als een verhaal voor kinderen, maar toch merk je hier en daar wat ‘volwassen’ trekjes. Alice is duidelijk wijs voor haar leeftijd en durft ook ‘autoriteit’ zoals de Queen of Hearts, tegen te spreken. Erg leuk zijn de vele Engelse woordgrappen die in het verhaal verwerkt zijn, zoals in deze dialoog tussen Alice en de Mock Turtle:
- The Mock Turtle said: “No wise fish would go anywhere without a porpoise.” “Wouldn’t it really?” said Alice in a tone of great surprise. “Of course not”, said the Mock turtle. “Why, if a fish came to me and told me he was going on a journey, I should say: With what porpoise?” “Don’t you mean purpose?” said Alice. “I mean what I say”, the Mock Turtle replied in an offended tone.
Ik weet niet hoe dit soort grappen in de Nederlandse vertaling verwerkt zijn, maar in het Engels zijn ze in elk geval erg leuk.
Hoewel het verhaal natuurlijk heel absurd is, word je er ook als volwassen lezer toch lekker in meegezogen door de onbevangenheid en nieuwsgierigheid van Alice. Heerlijk om je weer even kind te voelen!
Het verhaal behoeft waarschijnlijk weinig toelichting. Het jonge meisje Alice zit met haar zus in de tuin als ze een konijn voorbij ziet lopen dat op zijn horloge kijkt en roept dat het te laat komt. Ze besluit het konijn te volgen en komt na een lange val door het konijnenhol in een sprookjesachtige wereld terecht waar de meest bijzonder figuren rondlopen, zoals de pijprokende caterpillar, de geheimzinnige Cheshire Cat, de Mad Hatter en natuurlijk de koningin die te pas en te onpas ‘Off with his head’ roept.
Het verhaal stamt uit 1865 maar is tijdloos geschreven, hooguit doet het taalgebruik hier en daar wat gedateerd aan. Het is, en leest als een verhaal voor kinderen, maar toch merk je hier en daar wat ‘volwassen’ trekjes. Alice is duidelijk wijs voor haar leeftijd en durft ook ‘autoriteit’ zoals de Queen of Hearts, tegen te spreken. Erg leuk zijn de vele Engelse woordgrappen die in het verhaal verwerkt zijn, zoals in deze dialoog tussen Alice en de Mock Turtle:
- The Mock Turtle said: “No wise fish would go anywhere without a porpoise.” “Wouldn’t it really?” said Alice in a tone of great surprise. “Of course not”, said the Mock turtle. “Why, if a fish came to me and told me he was going on a journey, I should say: With what porpoise?” “Don’t you mean purpose?” said Alice. “I mean what I say”, the Mock Turtle replied in an offended tone.
Ik weet niet hoe dit soort grappen in de Nederlandse vertaling verwerkt zijn, maar in het Engels zijn ze in elk geval erg leuk.
Hoewel het verhaal natuurlijk heel absurd is, word je er ook als volwassen lezer toch lekker in meegezogen door de onbevangenheid en nieuwsgierigheid van Alice. Heerlijk om je weer even kind te voelen!
1
Reageer op deze recensie