Heerlijk mysterieus

Ethan en Tricia zijn een jong, pas getrouwd stel dat op zoek is naar een huis. Als ze aankomen bij een groot, afgelegen landhuis waarvoor hun makelaar hen getipt heeft, breekt er een enorme sneeuwstorm uit en worden ze gedwongen in het huis te overnachten. Ethan is meteen verliefd op het huis en wil niets liever dan daar wonen. Ze ontdekken dat het huis eigendom was van de bekende psychiater Adrienne Hale, die 4 jaar geleden verdwenen is en waarvan niemand weet wat er met haar gebeurd is. Dan ontdekt Tricia een geheime kamer met een kast vol cassettebanden. Als ze die afspeelt, beginnen de geheimen van het huis zich langzaam te ontrafelen. Ondertussen spelen zich ook in het huis mysterieuze en angstaanjagende zaken af …

Never lie is het eerste boek van Freida McFadden dat ik lees, maar ongetwijfeld niet het laatste! Het is een heerlijke psychologische page-turner, die je voortdurend op het verkeerde been zet. Zodra het verhaal begint, voel je al snel dat er iets niet klopt, al heb je nog geen idee wat dat precies is. De relatie tussen Tricia en Ethan lijkt aanvankelijk net een sprookje: een hevig verliefd meisje dat vol bewondering opkijkt tegen haar knappe, stoere prins, maar je weet dat sprookjes niet bestaan. Naarmate zich in het huis steeds vreemdere zaken afspelen, wordt de relatie tussen beiden op scherp gezet.

Het boek is vlot en toegankelijk geschreven. Al vrij snel gaat het boek twee tijdlijnen volgen: de tijdlijn in het heden, die in de ik-persoon beschreven wordt vanuit het perspectief van Tricia, en een tijdlijn in het verleden, vanuit het perspectief van Adrienne. Door de koppeling van de verhaallijnen wordt langzaam maar zeker het verhaal achter de verdwijning van Adrienne duidelijk, en vallen ook de gebeurtenissen in het huis in het heden op hun plek. Maar voor het zover is, wordt je zoals gezegd diverse keren op het verkeerde been gezet. Net als je denkt: OK, zo zit dat dus, blijkt er toch weer iets anders aan de hand te zijn.

Het einde komt als een volkomen verrassing. De eerlijkheid gebied te zeggen dat de ontknoping wat ongeloofwaardig is; de hoofdpersonen (zowel in het heden als het verleden) komen wel erg gemakkelijk weg met wat er allemaal gebeurd is. Maar dat mag de (lees)pret niet drukken; als je eenmaal begonnen bent, wil je alleen nog maar naar de ontknoping toewerken.

De vragen voor leesgroepen aan het einde van het boek vind ik persoonlijk niet echt sterk. Het verhaal is nogal feitelijk opgebouwd, er zitten weinig diepere lagen in, dus de vragen zijn vooral gericht op wat je ervan vond en wat je zelf dacht, zonder dat dit veel meerwaarde aan je leeservaring geeft.