Niet mijn smaak

Het boek gaat feitelijk over afhankelijkheid in menselijke relaties, veel van wat er in het boek gebeurd handelt daar over en niet alleen tussen de twee hoofdpersonen maar ook tussen alle bijpersonen. Ik vind dat jammer, van mij had het boek sec over Rafael en Moritz mogen gaan waarin de anderen figuranten zijn en geen bijna-hoofdpersonen of dat ze alleen aan de randen van het verhaal meedoen.
Er is ook voor gekozen om al de personen een prominente plek te geven door het verhaal uit hun perspectief te vertellen, en de schrijfster heeft er voor gekozen om dat ook nog eens niet chronologisch te doen zodat je al heel vroeg in het verhaal de kloe van het verhaal krijgt en het dus een soort "whodunnit" wordt. Bij mij leidde die informatie me af van het thema afhankelijkheid.
Ook vond ik de personages iets te grotesk neergezet: de hippiemoeder, het sulletje, het losgeslagen weesmeisje, het kwam op mij net te veel over als typetjes die een emotie of gedrag moesten inbrengen om het verhaal te stutten. Ik heb de rol van de kleuren in het verhaal niet kunnen vinden.
Verder is het boek prima geschreven, tegen de achtergrond van een Oostenrijk dorpje wat wel leuk was. Al met al zoals de titel zegt, niet mijn ding.