Lezersrecensie
My own worst enemy
My own worst enemy – Lily Lindon
Emmy Clooney (geen familie van) is net afgestudeerd aan de toneelschool en werkt hard aan haar carrière, ook al wordt ze vooral gecast voor kleine rollen als ‘kortharige lesbienne van midden twintig’. Nog voor haar doorbraak, die ongetwijfeld binnenkort gaat komen, ontmoet ze een andere rijzende ster: Mae Jones. Zij is ook een kortharige lesbienne van midden twintig, en dus Emmy’s grootste concurrent. Maar ze is ook charismatisch, getalenteerd en waanzinnig knap. En eigenlijk precies Emmy’s type…
Emmy en Mae beginnen een felle strijd om de beste rollen, maar als ze in hetzelfde toneelstuk worden gecast, moeten ze toch gaan samenwerken. Zijn ze de ultieme rivalen? Of de ultieme match?
De leuke cover, waarop al duidelijk een toneelscène te zien is, en de achterflap maken dat ik zin heb om deze queer-romcom te gaan lezen.
De auteur Lily Lindon was mij nog onbekend, maar de schrijfstijl is luchtig en met veel humor.
Met het hoofdpersonage Emmy had ik helaas geen klik. Ze is onzeker en sociaal onhandig en de ruzietjes die ze met Mae uitvecht blijven een beetje hangen in kinderachtig drama. Naarmate de relatie met May zich verder ontwikkelt wordt Emmy gelukkig wel een iets gezelliger persoon, maar helaas was dat al zo op het eind dat ik het niet meer voelde. Ook met de andere personages klikte het bij mij niet en dat maakte het lezen er niet makkelijker op. Het kwam op mij allemaal een beetje ‘gemaakt’ over.
De toneeltermen die af en toe aan het begin of eind van een hoofdstuk gebruikt worden vond ik dan weer wel erg leuk: fade-out, establishing shot of einde scène.
Het eind van het verhaal maakte ook weer veel goed, grappig en super schattig!
Alles bij elkaar is My Own Worst Enemy is een leuke queer-enemies to lovers-romcom.
3 ★
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.