Lezersrecensie
Boeiend en hartverwarmend, houd de tissues bij de hand!
De Noorse dochter – Soraya Lane
Londen, heden. Wanneer ze een geheimzinnig kistje ontvangt dat bestemd is voor haar geliefde overgrootmoeder Amalie, met een diamanten ring en een Noors familiewapen, weet Charlotte dat het tijd is om terug te keren naar Noorwegen. Als chef-kok heeft ze altijd haar carrière op de eerste plek gezet, en zo de pijn uit haar jeugd op afstand gehouden. Maar wanneer Charlotte in Noorwegen Harrison ontmoet, die ook op de vlucht is voor zijn verleden, durft ze voor het eerst haar hart te openen.
Noorwegen, 1951. ‘Je moet weten hoeveel ik van je houd, Amalie. Ik wilde nooit bij je weg, en ik zal er alles aan doen om terug te komen bij jou en ons kind. Wacht alsjeblieft op me.’
De Noorse dochter is het zevende deel in de achtdelige serie De verloren dochters, met meeslepende liefdesgeschiedenissen die zich over de hele wereld af spelen en juist dat maakt het zo’n boeiende serie.
Ondanks dat dit alweer het zevende deel is, blijft deze serie me boeien. Extra leuk dan ook dat dit deel weer een net iets andere insteek heeft dan de zes voorafgaande delen. Wat niet veranderd is dat je ook bij dit boek de tissues klaar moet zetten. De mooie, levendige schrijfstijl zorgt ervoor dat je mee leeft met de personages. Er zijn twee verhaallijnen: het verleden, 1951 met Amalie en het heden met Charlotte. Beide verhalen zijn boeiend en hartverwarmend, en alle emoties worden door de auteur zo goed weergegeven dat je echt wordt geraakt.
Vanaf de proloog zat ik al helemaal in het verhaal en tot en met de laatste bladzijde wist Soraya Lane mijn aandacht vast te houden. De Noorse dochter is een prachtige roman over familiegeheimen, verlies, rouw, tweede liefdes en persoonlijke groei. En nu kijk ik alweer uit naar het achtste en laatste deel van deze serie, het verhaal van Hope zelf. Al zeven boeken lang weet je dat het eraan zit te komen en nu is het dan bijna zover. Ik kan niet wachten!
5 ★
Bedankt Oceaan voor dit recensieboek.
Londen, heden. Wanneer ze een geheimzinnig kistje ontvangt dat bestemd is voor haar geliefde overgrootmoeder Amalie, met een diamanten ring en een Noors familiewapen, weet Charlotte dat het tijd is om terug te keren naar Noorwegen. Als chef-kok heeft ze altijd haar carrière op de eerste plek gezet, en zo de pijn uit haar jeugd op afstand gehouden. Maar wanneer Charlotte in Noorwegen Harrison ontmoet, die ook op de vlucht is voor zijn verleden, durft ze voor het eerst haar hart te openen.
Noorwegen, 1951. ‘Je moet weten hoeveel ik van je houd, Amalie. Ik wilde nooit bij je weg, en ik zal er alles aan doen om terug te komen bij jou en ons kind. Wacht alsjeblieft op me.’
De Noorse dochter is het zevende deel in de achtdelige serie De verloren dochters, met meeslepende liefdesgeschiedenissen die zich over de hele wereld af spelen en juist dat maakt het zo’n boeiende serie.
Ondanks dat dit alweer het zevende deel is, blijft deze serie me boeien. Extra leuk dan ook dat dit deel weer een net iets andere insteek heeft dan de zes voorafgaande delen. Wat niet veranderd is dat je ook bij dit boek de tissues klaar moet zetten. De mooie, levendige schrijfstijl zorgt ervoor dat je mee leeft met de personages. Er zijn twee verhaallijnen: het verleden, 1951 met Amalie en het heden met Charlotte. Beide verhalen zijn boeiend en hartverwarmend, en alle emoties worden door de auteur zo goed weergegeven dat je echt wordt geraakt.
Vanaf de proloog zat ik al helemaal in het verhaal en tot en met de laatste bladzijde wist Soraya Lane mijn aandacht vast te houden. De Noorse dochter is een prachtige roman over familiegeheimen, verlies, rouw, tweede liefdes en persoonlijke groei. En nu kijk ik alweer uit naar het achtste en laatste deel van deze serie, het verhaal van Hope zelf. Al zeven boeken lang weet je dat het eraan zit te komen en nu is het dan bijna zover. Ik kan niet wachten!
5 ★
Bedankt Oceaan voor dit recensieboek.
1
Reageer op deze recensie
