Lezersrecensie
Vechten, bevriezen of vluchten
Heftige thema’s
Als laatste boek als deelnemer in de World of Thrillers Leesclub van uitgeverij Harpers Collins mochten we ons wagen aan ´De Sterkste Zus´ van Angelique Haak. Als ik begin aan het maken van deze recensie, heb ik het boek al even uit. Het kwam er even niet van om eraan te beginnen. Deels kwam dit door de vakantie- en feestdagen waarin leuke dingen doen met het gezin en op bezoek gaan bij vrienden en familie even prioriteit kreeg. Maar deels moest ik ook even bijkomen van het boek en de heftige thema’s die erin aan bod komen. Hoewel de auteur ons al gewaarschuwd had middels een kort briefje over de heftigheid van het boek, was ik toch verrast door de rauwheid waarmee thema’s als huiselijk en seksueel geweld in het boek zijn opgetekend. Op sommige momenten werd ik echt misselijk van het geweld dat de vrouwen (en dieren) in het boek werd aangedaan. In hetzelfde briefje geeft Angelique Haak aan dat zij het ook moeilijk heeft gehad hiermee tijdens het schrijfproces. Ze stelde zich de vraag of een fictieboek/thriller zich er wel voor leent om deze heftige onderwerpen te bespreken. Ze kwam uiteindelijk tot de conclusie dat de cijfers rond partnergeweld en femicide in Nederland zo zorgwekkend zijn dat het belangrijk is om er aandacht voor te vragen. Om mensen aan het denken te zetten. Om het te laten zien, zodat mensen het herkennen, om het te stoppen, voordat het voor wéér een vrouw te laat is. Mij heeft het boek zeker geraakt. Omdat het boek niet alleen levensecht en weerzinwekkend aanvoelt, maar ook omdat het verhaal, de thema’s en de personages zo zorgvuldig, invoelbaar en oprecht zijn beschreven.
Het verhaal
In het boek maken we kennis met Claire. Zij heeft na een jeugd vol geweld gebroken met haar familie. Claire oogt sterk, is werkzaam als journalist, reist en feest graag en (be)houdt in diverse relaties met mannen graag de regie en haar onafhankelijkheid. Maar als haar moeder Hanna ineens weer opduikt in haar leven met het verhaal dat zij zich ernstige zorgen maakt over haar zusje Demi die nu met haar man in Brazilië woont, komen alle traumatische herinneringen aan vroeger weer volop boven.
Claire besluit in Brazilië op zoek te gaan naar haar zusje. Ze komt hier niet alleen meer te weten over het leven dat Demi hier heeft opgebouwd, maar ook over de waarheid rond de gebeurtenissen uit haar eigen jeugd. Of ze haar zusje vindt, laat ik in deze recensie in het midden. Dat moet je zelf maar gaan ontdekken. Maar Claire krijgt wel meer begrip en waardering voor haar zusje Demi, omdat blijkt dat ze op haar manier toch altijd weerstand heeft geboden tegen de gewelddadige mannen in haar leven (vader, stiefvader en echtgenoot). Niet door letterlijk terug te vechten zoals haar ‘sterkere zus’ dat altijd deed, maar door in gedachten als een vlinder weg te fladderen, door te blijven dromen, door geheimen te bewaren om anderen te beschermen, door met gevaar voor eigen leven informatie te verzamelen om anderen te helpen en door de moed te verzamelen om uiteindelijk te willen vluchten. Misschien maakte dit Demi wel tot de sterkste zus, omdat ze net als Claire alle reden had voor gevoelens van woede en wraak, maar liefdevol en vergevingsgezind bleef. Tot de dood haar zweeg…
Beoordeling
Ik heb ondanks de heftigheid van het boek, genoten van het verhaal, de personages en de spanning rond de zoektocht in Brazilië. Dank aan Monique Haak die met dit indringende boek een invoelbaar en levensecht inkijkje heeft gegeven in hoe vrouwen in zo’n heftige situaties terecht kunnen komen. Hoe dit de vrouwen vormt en hoe het komt dat vrouwen die in hun jeugd te maken krijgen met geweld ook later hier vaker opnieuw mee in aanraking mee komen. Ik heb ondanks de misselijkheid tijdens het lezen, het verhaal uitgelezen, het boek niet weggelegd, niet weggekeken. En laten we dat ook proberen niet te doen als we hier in het klein of in het groot in onze eigen levens mee te maken krijgen.
Dank aan HarperCollins voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar van het boek en de leesclubdeelnemers voor alle bijdragen en discussie.
Als laatste boek als deelnemer in de World of Thrillers Leesclub van uitgeverij Harpers Collins mochten we ons wagen aan ´De Sterkste Zus´ van Angelique Haak. Als ik begin aan het maken van deze recensie, heb ik het boek al even uit. Het kwam er even niet van om eraan te beginnen. Deels kwam dit door de vakantie- en feestdagen waarin leuke dingen doen met het gezin en op bezoek gaan bij vrienden en familie even prioriteit kreeg. Maar deels moest ik ook even bijkomen van het boek en de heftige thema’s die erin aan bod komen. Hoewel de auteur ons al gewaarschuwd had middels een kort briefje over de heftigheid van het boek, was ik toch verrast door de rauwheid waarmee thema’s als huiselijk en seksueel geweld in het boek zijn opgetekend. Op sommige momenten werd ik echt misselijk van het geweld dat de vrouwen (en dieren) in het boek werd aangedaan. In hetzelfde briefje geeft Angelique Haak aan dat zij het ook moeilijk heeft gehad hiermee tijdens het schrijfproces. Ze stelde zich de vraag of een fictieboek/thriller zich er wel voor leent om deze heftige onderwerpen te bespreken. Ze kwam uiteindelijk tot de conclusie dat de cijfers rond partnergeweld en femicide in Nederland zo zorgwekkend zijn dat het belangrijk is om er aandacht voor te vragen. Om mensen aan het denken te zetten. Om het te laten zien, zodat mensen het herkennen, om het te stoppen, voordat het voor wéér een vrouw te laat is. Mij heeft het boek zeker geraakt. Omdat het boek niet alleen levensecht en weerzinwekkend aanvoelt, maar ook omdat het verhaal, de thema’s en de personages zo zorgvuldig, invoelbaar en oprecht zijn beschreven.
Het verhaal
In het boek maken we kennis met Claire. Zij heeft na een jeugd vol geweld gebroken met haar familie. Claire oogt sterk, is werkzaam als journalist, reist en feest graag en (be)houdt in diverse relaties met mannen graag de regie en haar onafhankelijkheid. Maar als haar moeder Hanna ineens weer opduikt in haar leven met het verhaal dat zij zich ernstige zorgen maakt over haar zusje Demi die nu met haar man in Brazilië woont, komen alle traumatische herinneringen aan vroeger weer volop boven.
Claire besluit in Brazilië op zoek te gaan naar haar zusje. Ze komt hier niet alleen meer te weten over het leven dat Demi hier heeft opgebouwd, maar ook over de waarheid rond de gebeurtenissen uit haar eigen jeugd. Of ze haar zusje vindt, laat ik in deze recensie in het midden. Dat moet je zelf maar gaan ontdekken. Maar Claire krijgt wel meer begrip en waardering voor haar zusje Demi, omdat blijkt dat ze op haar manier toch altijd weerstand heeft geboden tegen de gewelddadige mannen in haar leven (vader, stiefvader en echtgenoot). Niet door letterlijk terug te vechten zoals haar ‘sterkere zus’ dat altijd deed, maar door in gedachten als een vlinder weg te fladderen, door te blijven dromen, door geheimen te bewaren om anderen te beschermen, door met gevaar voor eigen leven informatie te verzamelen om anderen te helpen en door de moed te verzamelen om uiteindelijk te willen vluchten. Misschien maakte dit Demi wel tot de sterkste zus, omdat ze net als Claire alle reden had voor gevoelens van woede en wraak, maar liefdevol en vergevingsgezind bleef. Tot de dood haar zweeg…
Beoordeling
Ik heb ondanks de heftigheid van het boek, genoten van het verhaal, de personages en de spanning rond de zoektocht in Brazilië. Dank aan Monique Haak die met dit indringende boek een invoelbaar en levensecht inkijkje heeft gegeven in hoe vrouwen in zo’n heftige situaties terecht kunnen komen. Hoe dit de vrouwen vormt en hoe het komt dat vrouwen die in hun jeugd te maken krijgen met geweld ook later hier vaker opnieuw mee in aanraking mee komen. Ik heb ondanks de misselijkheid tijdens het lezen, het verhaal uitgelezen, het boek niet weggelegd, niet weggekeken. En laten we dat ook proberen niet te doen als we hier in het klein of in het groot in onze eigen levens mee te maken krijgen.
Dank aan HarperCollins voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar van het boek en de leesclubdeelnemers voor alle bijdragen en discussie.
1
Reageer op deze recensie
