Zuiveraar

In dit derde deel van de trilogie Cirkel van vier van Julian ten Böhmer heeft de Orde van Othernail een zware aanval ondergaan. Finrohn heeft een andere functie gekregen, hij is zuiveraar geworden en moet de landen zuiveren. Alle volkeren moeten opnieuw samenwerken zodat de Dinion kan worden herschreven. De vloek waardoor elfen en elcen onsterfelijk zijn moet worden opgeheven, zodat de balans terugkeert.
Wederom trekken leden van de Orde door verschillende streken van het land en ook Finrohn is weer vaak op reis. Ondanks dat er in dit boek ook weer veel namen voorbijkomen, vond ik het toch wat prettiger lezen en beter te behappen dan de vorige twee delen. Het gaat natuurlijk nog steeds over de lastra’s, paladijnen, geesten, natuurwezens en de vier verschillende rassen van de mensen, elcen, elfen en dwergen, en hun frairs. Dat zijn er best heel veel, maar de aantallen zijn niet langer zo overweldigend als in de vorige boeken. Ik heb de belangrijkste namen ook leren kennen uit de eerdere delen en weet nu beter wie ze zijn. Zelfs als er nog gebieden en wezens bijkomen en er ook draken op de proppen komen in dit derde deel, blijf ik dit boek interessanter vinden en wil ik graag verder doorlezen. Misschien komt het doordat Finrohn nog meer wordt gevolgd en je zijn gedachten en emoties beter leert begrijpen. Er waren ook verrassende situaties en mooie beschrijvingen van fantasierijke omgevingen in dit boek. Meer creatieve elementen zoals een steenzanger. Ik krijg het idee dat de schrijver in de tussentijd enorm gegroeid is in zijn vaardigheden om een unieke wereld te bouwen voor zijn personages. Er zit ook een duidelijke visie achter dit verhaal, dat op het eind weer volop in de actie terecht komt en waar de personages allemaal een heel eigen agenda blijken te hebben. Daardoor komen er onverwachte wendingen in het verhaal die er ook aan bijdragen dat het mij als lezer blijft prikkelen. Ik wil weten hoe het afloopt met Finrohn en zijn geliefde elfin. En ook met de Orde van Othernail. Zullen ze de doelen bereiken waar ze zo voor gestreden hebben? En wat gebeurt er nog met de elcenkoning Darian op het eind?

In dit boek komen meer achtergronden en beweegredenen naar boven, die het verhaal interessanter maken. De uitgebreide wereld van de kaart voorin de boeken komt nog beter tot leven. Het fantastische van deze hele wereldbouw komt beter tot zijn recht en zorgt voor een unieke kijk op deze creatie. Ook de godenwereld en de schepping van deze volkeren komt aan bod, zodat er een nieuw licht geworpen wordt op hoe alles werkt in deze wereld.

Mijn conclusie is dat deze trilogie, Cirkel van Vier’ gaat over een uitgebreide en fantastische wereld met veel verschillende volkeren en elementen, die door zijn veelheid en verscheidenheid en achterliggende ideeën een waardevolle wereld is om over te schrijven. Door de veelheid aan ideeën zou het heel goed mogelijk zijn voor de auteur om de details van deze wereld verder uit te diepen, wat de mogelijkheid geeft er nog veel meer verhalen over te schrijven. Maar of dat gebeuren zal is natuurlijk aan Julian ten Böhmer zelf. De ideeën over geesten en onsterfelijkheid, goden en draken in deze wereldbouw zijn intrigerend en het lijkt mij toe dat die vast nog voor meer inspiratie kunnen dienen.

Voor fantasylezers die van uitgebreide werelden met verschillende volkeren houdt, zoals dat in epische verhalen te doen gebruikelijk is, en voor hen die van confrontaties en uitzonderlijke ideeën houden, is deze trilogie zeker een aanrader.