Belofte voor het vervolg

Muren van steen en bloed is de debuutroman van Liza Anderson. Dit is het eerste deel in de serie Het Acheron Genootschap en het boek is vertaald door Jonas de Vries. Anderson heeft een achtergrond in de journalistiek en studeerde rechten aan de universiteit van Yale.

Na de dood van hun moeder heeft Vic altijd voor haar jongere broertje gezorgd. Ze heeft getracht hem veilig te houden door regelmatig te verhuizen. En dan, acht jaar later, breekt de dag aan dat Henry opgehaald wordt. Hij moet zijn opleiding tot heks volgen op kasteel Avalon, waar het Acheron Genootschap zijn hoofd- opleidingskwartier heeft. Dit heksengenootschap is ooit opgericht om doden op afstand te houden. Vic kan niet anders dan met hem meegaan en komt terecht in een wereld vol intriges en geheimen die haar tegenwerken. Als buitenstaander wordt ze gedoogd en mag, onder protest, de magische lessen ook volgen. Tijdens haar nachtelijke dwaaltochten door het kasteel ontdekt zij dingen die mede zorgen dat ze verstrikt raakt in een op handen zijnde oorlog om de macht tussen het Genootschap en de Broederschap.

In Muren van steen en bloed is de opbouw van de wereld waarin Vic en Henry verzeild zijn geraakt zeer traag. Elk hoofdstuk wordt vooraf gegaan door een klein stukje uitleg over de wereld rondom het eeuwenoude Genootschap, de magie en monsters.

De vijfentwintigjarige Vic is altijd beschermend geweest tegenover haar zes jaar jongere broer Henry, maar in de loop van het verhaal verdwijnt hij wat naar de achtergrond en is er nauwelijks meer contact. Eigenlijk draait het verhaal om de ontwikkeling die Vic doormaakt, terwijl je dat eigenlijk van Henry had verwacht. Zij doet de ene na de andere ontdekking die haar blijvend zal veranderen. Doordat Vic nieuwsgierig is aangelegd komt ze in allerlei onverwachte, gevaarlijke situaties terecht met vreemde monsters die het op haar gemunt hebben.

Het boek heeft een opvallende paarse cover en boekblok, dat ook nog eens bedrukt is met kleine gouden sterren en stippen. Op deze limited edition springt de omslag in het oog met een wezen, dat op een vogel met menselijke trekjes lijkt. Deze strekt zijn vleugels uit naar een grote boog om op te stijgen. De glimmende goudaccenten laten de titel, Muren van steen en bloed, goed in het oog springen.

Er zijn veel plotwisselingen in de verhaallijn, maar ze hadden beter uitgewerkt kunnen zijn. Het komt allemaal wat vluchtig over, zonder diepgang. Het is jammer dat in het boek weinig aandacht is voor de monsters en de magie (ontwikkeling) die terloops tijdens de vluchtige, magische lessen genoemd worden. Magie komt sluipenderwijs in het verhaal via uitgedeelde speldenprikjes in het donker. Het is een kille omgeving die op Vic bedreigend overkomt met monsters die in de schaduw tot leven komen.
We leren Vic redelijk goed kennen, maar dat is dan ook het enige personage. De onwetendheid van Vic over magie en wat er met haar gebeurd valt op. Als lezer wordt je net als Vic in onwetendheid gehouden en vraag je je voortdurend af wanneer haar vragen beantwoord gaan worden. Een intrigerend personage is Xan, de hoofdhoeder, die regelmatig het gevecht aangaat met de monsters die een bedreiging vormen voor de wereld. Hij is de leider van de hoeders, volledig opgeleide heksen en geeft ze gevechtstraining. Vic heeft een crush op hem en botst om de haverklap met Xan. Maar wie weet worden in het vervolg de (bij)personages verder uitgediept? Ze blijven in het verhaal allemaal wat nietszeggend en verdwijnen te snel naar de achtergrond. Het maakt ze in ieder geval mysterieus en schept een verwachting.

Het boek valt onder populaire fictie met dark academia tintjes, gecombineerd met fantasy elementen. Het verhaal heeft een duistere ondertoon en speelt zich grotendeels af in het winterseizoen, tussen de muren van kasteel Avalon, waar het Archeron Genootschap zijn hoofdkwartier heeft. Een leuk detail is dat het kasteel een eigen willetje heeft en bepaald waar iemand soms terecht komt.

Muren van steen en bloed eindigt met een behoorlijke cliffhanger die een belofte inhoudt voor het vervolg. Hopelijk komt de magie dan wat meer tot ontwikkeling en leren we de personages dan wat beter kennen.