Lezersrecensie
Geloofwaardig en menselijk verhaal
Wat leven op straat betekent kan iemand met een dak boven zijn hoofd zich niet voorstellen. Iedere dag staat in het teken van overleven en onzichtbaar zijn. Vindt er dan ook nog eens een traumatische gebeurtenis plaats, dan rest vergetelheid in drank of drugs. Dit heftige thema komt naar voren in Een ijzige stilte, het dertiende deel in de Gina Harte-serie van Carla Kovach. De troosteloosheid en het verlies van vertrouwen is pijnlijk voelbaar.
Kwetsbare personen
Carla Kovach schrijft over kwetsbare personages die op zoek zijn naar gerechtigheid en wraak. In elk deel legt ze achter in het boek uit hoe ze aan het thema komt. Als achttienjarige woonde ze zelf in een opvanghuis. Een enge tijd, vanwege de onzekerheid en de vooroordelen waarmee ze te maken kreeg.
Zoals bij alle delen in deze serie is het ook in Een ijzige stilte smullen met Gina Harte als sterke vrouwelijke protagonist. Ieder deel stipt haar verleden aan, net als de relatie met haar baas Briggs. Kovach rondt elk deel mooi af, zodat het ook als standalone goed te volgen is. In dit deel krijgt Sasha, beheerster van een daklozenopvanghuis, dreigende telefoontjes en appjes: “Ik krijg je nog wel”, en meer van dat soort onheilspellende berichten. Als er in het opvanghuis een vermoordde man wordt gevonden, komen Gina en haar team in actie.
Vandalisme
Het politieteam heeft geen idee in welke richting dader te zoeken. Tot het opvanghuis ook ten prooi valt aan vandalisme en een demonstratie. Een hele puzzel voor Gina om de complexe zaak te ontrafelen. Kovach laat de lezer lekker meedenken over de raadsels die de dader oproept. Net als je denkt te weten wie het is, gebeurt er weer iets onverwachts.
Moeder-dochter relatie
Een ijzige stilte heeft een goed opgebouwd plot. Kovach neemt de tijd om een geloofwaardig beeld te schetsen van de personages en ze voedt de vele dwaalsporen met goede achtergrondinformatie. De lezer leeft mee met ieders motieven, hun onzekerheden en angsten. Gina’s leven loopt daar als een rode draad doorheen, dat alle delen van deze serie verbindt. In Een ijzige stilte staat de moeder-dochter relatie onder druk.
Wat Kovach mooi laat zien, is de menselijke kant van zwaarbeproefde politiemensen die continue oververmoeid raken bij elk zware zaak. Dan laten ze alles vallen staan meteen paraat. Gina kan de vrije dagen met haar kleindochter wel vergeten, haar schuldgevoelens ten spijt. Een ijzige stilte is een geloofwaardig en menselijk verhaal, vol emoties die steeds verder oplopen, wat goed tot uiting komt in de persoon van Gina.
Schrijnende omstandigheden
Het boek boeit ook dankzij de krachtige dialogen en levendige scènes, waaraan zichtbaar is dat Carla Kovach scenarioschrijver is. De druk op maatschappelijk werkers, de schrijnende omstandigheden van daklozen, het maakt indruk. Ook de omstandigheden van de dader komen goed over het voetlicht, waardoor ook hier de menselijke kant voelbaar wordt. De lezer gaat maar al te goed begrijpen waarom deze persoon overging tot moord.
Kwetsbare personen
Carla Kovach schrijft over kwetsbare personages die op zoek zijn naar gerechtigheid en wraak. In elk deel legt ze achter in het boek uit hoe ze aan het thema komt. Als achttienjarige woonde ze zelf in een opvanghuis. Een enge tijd, vanwege de onzekerheid en de vooroordelen waarmee ze te maken kreeg.
Zoals bij alle delen in deze serie is het ook in Een ijzige stilte smullen met Gina Harte als sterke vrouwelijke protagonist. Ieder deel stipt haar verleden aan, net als de relatie met haar baas Briggs. Kovach rondt elk deel mooi af, zodat het ook als standalone goed te volgen is. In dit deel krijgt Sasha, beheerster van een daklozenopvanghuis, dreigende telefoontjes en appjes: “Ik krijg je nog wel”, en meer van dat soort onheilspellende berichten. Als er in het opvanghuis een vermoordde man wordt gevonden, komen Gina en haar team in actie.
Vandalisme
Het politieteam heeft geen idee in welke richting dader te zoeken. Tot het opvanghuis ook ten prooi valt aan vandalisme en een demonstratie. Een hele puzzel voor Gina om de complexe zaak te ontrafelen. Kovach laat de lezer lekker meedenken over de raadsels die de dader oproept. Net als je denkt te weten wie het is, gebeurt er weer iets onverwachts.
Moeder-dochter relatie
Een ijzige stilte heeft een goed opgebouwd plot. Kovach neemt de tijd om een geloofwaardig beeld te schetsen van de personages en ze voedt de vele dwaalsporen met goede achtergrondinformatie. De lezer leeft mee met ieders motieven, hun onzekerheden en angsten. Gina’s leven loopt daar als een rode draad doorheen, dat alle delen van deze serie verbindt. In Een ijzige stilte staat de moeder-dochter relatie onder druk.
Wat Kovach mooi laat zien, is de menselijke kant van zwaarbeproefde politiemensen die continue oververmoeid raken bij elk zware zaak. Dan laten ze alles vallen staan meteen paraat. Gina kan de vrije dagen met haar kleindochter wel vergeten, haar schuldgevoelens ten spijt. Een ijzige stilte is een geloofwaardig en menselijk verhaal, vol emoties die steeds verder oplopen, wat goed tot uiting komt in de persoon van Gina.
Schrijnende omstandigheden
Het boek boeit ook dankzij de krachtige dialogen en levendige scènes, waaraan zichtbaar is dat Carla Kovach scenarioschrijver is. De druk op maatschappelijk werkers, de schrijnende omstandigheden van daklozen, het maakt indruk. Ook de omstandigheden van de dader komen goed over het voetlicht, waardoor ook hier de menselijke kant voelbaar wordt. De lezer gaat maar al te goed begrijpen waarom deze persoon overging tot moord.
1
Reageer op deze recensie
