Warm, voorspelbaar en sfeervol verhaal

Wanneer je er anders uitziet en zo afwijkt van de mensen om je heen is er altijd wel iemand die daar negatief over oordeelt. In de Victoriaanse tijd heb je dan geen deel van leven. Een gevoel van leegte en onzekerheid ontstaat dan, als je weggerukt wordt uit een jou vertrouwde omgeving. Iets wat de zeventienjarige albino-tweeling Effie en Millie overkomt in Fluister het tegen de sterren van Pamela Sharon. Zij schrijft Young Adult verhalen en kinderboeken. Haar kracht zit in het vertellen van echte verhalen over anders zijn, opgroeien en veerkracht. Door uitgebreid onderzoek te doen voor haar boeken en te luisteren naar jongeren is zij uitgegroeid tot een geliefd auteur binnen het Nederlandse YA-landschap. Haar boeken hebben een vaste plek in veel schoolbibliotheken.

In Fluister het tegen de sterren komen Effie en Millie terecht in Macs Rariteiten Kabinet, een rondreizend gezelschap dat voorstellingen geeft. De mensen die optreden zijn allemaal buitenbeentjes die in de maatschappij met de nek aangekeken worden, omdat ze er anders uitzien. Onder gelijkgezinden hoef je je niet te schamen, maar kun je trots zijn op wie je bent. Het is een veilige plek waar de zussen zichzelf kunnen zijn te midden van mensen die samen een familie vormen. Effie heeft moeite met de optredens, omdat de toeschouwers schaamteloos staren en zelfs bedreigend zijn.

Het verhaal wordt verteld vanuit de onzekere Effie, wat bijdraagt aan het inlevend vermogen. Zij worstelt met haar gevoelens en is op zoek is naar haar identiteit. Ze zit vol woede om de dingen die hun overkomen zijn. Langzaam maar zeker leert ze, dat erover praten helpt en zo voor verwerking zorgt. Dat de tweeling terecht is gekomen in een hoop- en begripvolle groep die een soort familie vormt, helpt daarbij. Millie is realistischer dan Ellie en wil hun nieuwe leven zien als een nog niet geschreven verhaal. Zij stelt zich open voor andere mensen en komt zo veel te weten. Keuzes maken, gebaseerd op angst voor andere mensen, is waar onze protagonisten, Ellie en Millie dagelijks mee te maken hebben.

De hoop op een betere toekomst is nooit ver weg. Door het hele boek heen is de boodschap duidelijk, het is goed zoals je bent en anders zijn mag.
In dit aangrijpende en ontroerende verhaal, dat eigenlijk een verhaal in een verhaal is, draait het om gevoelens die gepaard gaan met ‘anders zijn’ en niet geaccepteerd worden door de maatschappij. De boodschap over verlies, hoop en de kracht van herinneringen en vriendschap raakt je. Deze herkenbaarheid maakt het een sterk verhaal waarin de emoties rauw en eerlijk zijn. De auteur heeft haar taalgebruik aangepast aan de tijd waarin het verhaal zich afspeelt.
Voor Sharon was dit boek een passierijk project dat haar al jaren bezighield. Ze vroeg zich af hoe je een verhaal vertelt over mensen die echt bestaan hebben en die je niet wilt kwetsen. Een grote inspiratie voor het schrijven ervan, was de film The Greatest Showman. De auteur licht een aantal van de mensen toe, net als de door haar gebruikte bronnen; boeken en websites. Voor Sharon is Fluister het tegen de sterren een eerbetoon aan de echte mensen die ooit als rariteit werden gezien.

Fluister het tegen de sterren is een warm, voorspelbaar en sfeervol verhaal dat helemaal past in deze tijd waarin ‘anders zijn’ volop in de aandacht staat. Het laat de lezer nadenken over de verwerking van zijn of haar eigen gevoelens en gedachten.