Verbondenheid met de natuur

In de schaduw van de wolvenkoningin is het eerste deel in de fantasierijke geomancer-trilogie van Kiran Millwood Hargrave. Het boek is geschikt vanaf ongeveer vijftien jaar, dus tieners en volwassenen, daar er redelijk veel gewelddadige scènes in voorkomen. Sandra C. Hessels zorgde voor de vertaling. In 2020 verscheen Hargraves debuutroman De vrouwen van Vardø. Ze kreeg vele nominaties en won meerdere prijzen. Het werk van deze succesvolle Britse schrijfster is in meer dan 30 talen vertaald.

Deze trilogie vol avontuur is gebaseerd op de fundamenten van onze wereld. Het idee voor het verhaal ontstond tijdens een wandeling door het gematigde regenwoud in Noord-Wales waar de auteur zich verbonden voelde met de natuur. Hargrave is opgevoed met een mengeling van Welshe, Indiase, Viking en Oost-Europese mythes die ze in het boek terug laat komen. De plekken in het boek bestaan echt en aan het eind van het verhaal geeft de auteur hier nog een toelichting op.

Bij het openen van In de schaduw van de wolvenkoningin springt een landkaart in het oog die met de avonturen in de volgende boeken mee zal groeien. Op de voorkant van de groene hardcover staat Seren, de wolvenkoningin groot, afgebeeld tegen de achtergrond van een gele maan. Op de achterzijde vinden we het meisje Ysolda terug dat het opneemt tegen haar. Het begin van de hoofdstukken is voorzien van bijpassende zwart-wit illustraties.

Ysolda en haar zeearend gaan op zoek naar haar ontvoerde zus. Haar zoektocht voert zhen ver weg van de hun vertrouwde omgeving, het Glauwwoud, waar zij in harmonie met de natuur wonen. Onderweg reist ze door vreemde oorden, waarin de natuur zich tegen de mens heeft gekeerd. Ze ontmoet mysterieuze, verwarrende personen die haar op weg helpen en raakt onbedoeld verstrikt in de netten van de wolvenkoningin Seren in een nog grotere queeste. Meerdere malen komt zij in spannende situaties terecht en maakt een onverwachte twist het verhaal weer wat spannender. Het meeslepende verhaal heeft een traag tempo, dat tegen het einde oploopt, maar de lezer onvoldaan achterlaat door het abrupte einde.

De auteur beschikt over veel fantasie in dit karakter gedreven plot waarin hoop op een goede afloop volop aanwezig is. De wereldopbouw gebeurt geleidelijk, waardoor je de tijd hebt om in het verhaal te komen en zo langzaam een beeld kunt vormen van wat er gaande is.

De bijzondere personages spreken tot de verbeelding. De dertienjarige protagonist Ysolda en haar tamme zeearend roepen beschermende gevoelens op. Ze komt slim over en weet zich goed uit netelige situaties te redden met behulp van de door haar zelf gecreëerde verhalen. Lezen over de band die mens en dier krijgen is fijn. De binding die Ysolda heeft met haar zeearend is voelbaar, hij gidst haar feilloos in de goede richting en zorgt voor hoop op een goede afloop. Seren en haar zeewolven komen in eerste instantie griezelig en vijandig over. De liefde die zij voor ze heeft laat van haar een onverwachte kant zien. De rol die ze heeft in het boek is nu nog niet helemaal duidelijk, maar de verwachting is dat dit in de volgende delen verder uitgewerkt wordt.

Hargrave geeft in het boek mee dat onze natuur opmerkelijk is en dat we meer gewone mensen nodig hebben die buitengewoon voorzichtig en zorgzaam ermee om moeten springen.

In de schaduw van de wolvenkoningin is een verhaal waarin familie, vriendschap, vertrouwen en verbondenheid met de natuur belangrijk zijn.
Graag gelezen voor Boeken-cast.