Open einde dat verwachtingen schept

In De kille zee werkt Marcus Fabricius parttime als postbode, naast zijn werk als schrijver. Ernst, een oud-klasgenoot, vraagt of hij zijn manuscript onder Marcus’ naam wil laten publiceren. De goedgelovige Marcus stemt toe. Zowel de literair agent als de uitgever zijn razend enthousiast en denken dat Marcus zijn comeback gaat maken met deze thriller. Maar Ernst verandert de voorwaarden en chanteert Marcus, die onder spanning komt te staan. Voor hem wordt dit het begin van een ellenlange lijdensweg.

Spanning en vraagtekens
De kille zee is de vierde thriller van Ulf Kvensler, een Zweedse scriptschrijver en regisseur. Drie van zijn thrillers zijn vertaald in het Nederlands. De kille zee, zijn laatst vertaalde werk, begint met een steeds terugkerende nachtmerrie van Marcus die ergens voor wegrent. Daarna wordt Ernst geïntroduceerd en lezen we over het herstelde contact tussen twee mannen die elkaar twaalf jaar niet gezien hebben. Maar de hernieuwde kennismaking loopt uit de hand en escaleert gestaag.

Bewaren van de lieve vrede
Het bewaren van de lieve vrede is Marcus alles waard, waardoor hij zich toegeeflijk opstelt. Langzaam begeeft hij zich op een glijdend pad waar geen terugkeer mogelijk is. Als beelddenker zie je voor je hoe onze protagonist lijdt. Het ongemak van Marcus weerspiegelt zich in de schrijfstijl van Kvensler, die vooral in het begin onwerkelijk, ietwat onbeholpen overkomt.

Manipulatie
Kvensler geeft inzicht in het handelen van de personages en laat de psychologische kant uitgebreid aan bod komen. Het maakt dat de lezer zich goed kan inleven in de personages en begrijpt waar hun doen en laten vandaan komt. Met Marcus als verteller kruipt de lezer in zijn hoofd en maakt van nabij zijn verandering mee na een onverwacht verraad. De beklemmende negatieve spiraal waarin hij zit, komt binnen. “Hij zou altijd de mopshond in de wurgriem zijn die zich verzette en nauwelijks kon ademhalen.” Het is genieten met dit mooie taalgebruik van Kvensler die in één zin een karakter neerzet.

Open einde
Door meerdere plotwendingen gaat het verhaal de diepte in en komen er lagen bloot die enigszins ongrijpbaar zijn. Tegen het einde nemen zowel vaart als spanning toe, maar eindigt De kille zee met een open einde dat een verwachting schept over wat er staat te gebeuren. Wie weet, komt er een vervolg. De kille zee is een psychologische thriller die naar meer smaakt, maar die ook af en toe ongrijpbaar is. Net als protagonist Marcus.
Eerder verschenen op Boekenkrant.