Lezersrecensie
Beklemmende psychologische thriller
Als au pair in het buitenland werken is een droom voor meisjes die wat van de wereld willen zien en een taal goed willen leren. In De au pair, de eerste thriller van de Franse auteur Sidonie Bonnec is het au pair zijn een gegeven dat gemengde gevoelens teweeg gaat brengen. Het boek won al diverse prijzen. Bonnet heeft een master in letteren en is naast schrijfster, journaliste en radio- en televisiepresentatrice. Na eerst als freelance journaliste gewerkt te hebben begon zij voor productiebedrijf Endemol. Ze is meerdere malen voor haar werk bekroond en won voor Minute Papillon de prijs voor de beste radiopresentatrice.
De au pair staat in het teken van een vlucht uit een, in de ogen van Emmylou, uitzichtloos bestaan en een ontdekkingsreis naar de wereld om haar heen. Zij worstelt met het leven en is zoekende om zin aan haar troosteloze bestaan te geven door als au pair vanuit Bretagne naar Londen te gaan. Ze komt terecht in een rijk gezin in een door hoge muren omheinde wijk die slechts vijf identieke huizen telt. Een droom verandert langzaam maar zeker in een nachtmerrie als Emmylou de reden ontdekt waarom zij uitgenodigd is om voor twee kleine kinderen en de schoonmaak te zorgen.
De plot is goed opgebouwd en wordt vanuit Emmylou verteld. Een meisje dat slecht Engels spreekt in een vreemde omgeving, waar vier gezinnen met hun au pair wonen die voor elkaar worden afgeschermd. Een geoliede, probleemloze en perfecte gemeenschap die heel wat te verbergen heeft. Er vinden vreemde gebeurtenissen plaats waaraan Emmylou niet kan ontsnappen. Hoe verder in het boek, hoe beklemmender en duisterder de sfeer wordt.
‘Hoe meer tijd er verstrijkt, hoe minder ik me op mijn gemak voel; de vaste grond die ik op mijn dag van aankomst onder mijn voeten voelde wordt steeds weker, steeds onvoorspelbaarder, steeds hobbeliger. Ik dacht dat ik deel zou gaan uitmaken van mijn gastgezin, dat ik hen en hun manier van leven steeds beter zou leren kennen, toch glijd ik elke dag verder af in mist en nieuwe onzekerheid.’
De omgeving is zelfs bij het angstaanjagende af, waardoor het hart in de keel gaat kloppen. Het lijkt alsof er vanuit het duister iets op de loer ligt, maar wat blijft lange tijd onduidelijk. Het laat zelfs twijfelen aan de geestelijke gezondheid van de protagonist die letterlijk de muren op zich af ziet komen en uitgedeelde speldenprikken voelt. Het is genieten pur sang met de schrijfstijl van Bonnet die het gevoel van Emmylou met mooie zinnen weet te benadrukken.
‘Het onbehagen sijpelt door in alles wat ze me niet vertellen. Twijfel kruipt in kieren en spleten als een langzaam werkend gif, droogt op en blijft daar zitten.’
Ze weet de lezers aan het boek te kluisteren met een intrigerend verhaal en heeft het in de vingers om de lezer te laten twijfelen aan wat deze leest. Met De au pair heeft Bonnet een beklemmende psychologische thriller geschreven, die onder de huid gaat zitten en indruk maakt.
Graag gelezen voor Vrouwenthrillers.
De au pair staat in het teken van een vlucht uit een, in de ogen van Emmylou, uitzichtloos bestaan en een ontdekkingsreis naar de wereld om haar heen. Zij worstelt met het leven en is zoekende om zin aan haar troosteloze bestaan te geven door als au pair vanuit Bretagne naar Londen te gaan. Ze komt terecht in een rijk gezin in een door hoge muren omheinde wijk die slechts vijf identieke huizen telt. Een droom verandert langzaam maar zeker in een nachtmerrie als Emmylou de reden ontdekt waarom zij uitgenodigd is om voor twee kleine kinderen en de schoonmaak te zorgen.
De plot is goed opgebouwd en wordt vanuit Emmylou verteld. Een meisje dat slecht Engels spreekt in een vreemde omgeving, waar vier gezinnen met hun au pair wonen die voor elkaar worden afgeschermd. Een geoliede, probleemloze en perfecte gemeenschap die heel wat te verbergen heeft. Er vinden vreemde gebeurtenissen plaats waaraan Emmylou niet kan ontsnappen. Hoe verder in het boek, hoe beklemmender en duisterder de sfeer wordt.
‘Hoe meer tijd er verstrijkt, hoe minder ik me op mijn gemak voel; de vaste grond die ik op mijn dag van aankomst onder mijn voeten voelde wordt steeds weker, steeds onvoorspelbaarder, steeds hobbeliger. Ik dacht dat ik deel zou gaan uitmaken van mijn gastgezin, dat ik hen en hun manier van leven steeds beter zou leren kennen, toch glijd ik elke dag verder af in mist en nieuwe onzekerheid.’
De omgeving is zelfs bij het angstaanjagende af, waardoor het hart in de keel gaat kloppen. Het lijkt alsof er vanuit het duister iets op de loer ligt, maar wat blijft lange tijd onduidelijk. Het laat zelfs twijfelen aan de geestelijke gezondheid van de protagonist die letterlijk de muren op zich af ziet komen en uitgedeelde speldenprikken voelt. Het is genieten pur sang met de schrijfstijl van Bonnet die het gevoel van Emmylou met mooie zinnen weet te benadrukken.
‘Het onbehagen sijpelt door in alles wat ze me niet vertellen. Twijfel kruipt in kieren en spleten als een langzaam werkend gif, droogt op en blijft daar zitten.’
Ze weet de lezers aan het boek te kluisteren met een intrigerend verhaal en heeft het in de vingers om de lezer te laten twijfelen aan wat deze leest. Met De au pair heeft Bonnet een beklemmende psychologische thriller geschreven, die onder de huid gaat zitten en indruk maakt.
Graag gelezen voor Vrouwenthrillers.
1
Reageer op deze recensie
