Spiritueel mysterie

Een fantastisch debuut zorgt er tegenwoordig voor dat het tweede boek per definitie wordt afgefakkeld.
Waarom? Ik snap dat de verwachtingen hoog zijn na een super-debuut. Dus laten we toch vooral een tweede boek los zien van dat debuut. En dan is ‘Een Wonder’ toch echt gewoon een wonderschoon verhaal.

Spirituele mysteries vond ik altijd al interessant dus dat scheelt. Er is meer tussen hemel en aarde en dat is precies waar het in dit verhaal om gaat. Dat thema past ook helemaal bij de prachtige en bij vlagen poëtische schrijfstijl van Mas. Ze hamert haar woorden klaar voor een lome magische onderdompeling. Het ‘opbouwen’ van de eiland-wereld trok mij helemaal in het verhaal, alsof ik er zelf bij was. Een mooi contrast tussen de ruwheid van de elementen en de breekbaarheid van de mens, in het bijzonder de drie tieners.
Je moet trouwens wel wakker blijven als lezer want Mas speelt nogal met perspectief, zowel voor wat betreft de verteller als de verteltijd. Ik vind dat wel mooi, het houd je bij de les.

Dit boek kent een zekere wreedheid, niet die van God (of in dit geval de Heilige Maagd Maria) die de mensheid straft maar veel meer de slechte kanten van de mens zelf. Je zou je schamen.
Naar mate het verhaal vordert, veranderen de relaties tussen de mensen onderling, oude wonden komen boven en grenzen verschuiven. Iedereen wordt gedwongen om vanuit het verlangen om in het onzichtbare te geloven, zijn of haar relatie tot de wereld en vooral ook tot elkaar te herijken.

Een epische einde met een verrassende en toch wat tragische epiloog. Als lezer blijven we met een aantal vragen zitten. Maar hé: het is een mysterie dus dat zal het blijven ook. En als je alles tot aan de laatste vraag ingevuld wilt hebben, dan heb je de strekking van dit boek niet begrepen.