Slap & Saai

Hier ga ik kort over zijn.
Het eerste deel vond ik aardig en gaf genoeg perspectief op een mooi vervolg. Helaas.
De karakterontwikkeling is nul. Iedereen staat het hele boek in dezelfde 'emotionele stand' en komt daar niet meer uit. Zelie is boos, Amari voelt schuld, Tzain is begripvol, Roen is flirterig, Mazeli is grappig en Inan zit fout. Slaapverwekkend.
Maar laat dan het plot in ieder geval de moeite waard zijn. Wederom: helaas. Spanning is er niet, actie is er wel maar onvolledig en slapjes uitgewerkt. Het grijpt me niet vast. Het einde moet een spannende cliffhanger zijn die je nagelbijtend naar het derde deel sleurt. Zelfs dat lukt niet.

En dan nog een vertaalprobleem. Als er iets spannends of onverwachts gebeurt dan wordt de uitroep 'bliksem' gebruikt. Er zijn 88 hoofdstukken en ik denk dat het woord 'bliksem' minstens 60 keer voorkomt. En dan niet als stopwoordje van 1 karakter, maar het wordt door willekeurig iedereen gebruikt. Ik heb het even nagekeken: in het Engelse origineel staat er 'skies' en dat vind ik nog wel mooi omdat het in die taal toch een soort nieuwe uitdrukking is. Maar 'bliksem' ?! Ik ging mij er steeds meer aan storen. Een alternatief heb ik zo snel niet want 'donders' en 'hemeltje' zijn net zo tenenkrommend.
Deel drie ga ik niet lezen. Mijn mening hoor! Uit de andere recensies blijkt maar weer: smaken verschillen.