Weer een mooie rond commissaris Montalbano

'De stem van de viool' is het vierde deel in de reeks van Andrea Camilleri rond zijn Siciliaanse commissaris Salvo Montalbano.

Een jonge vrouw, Michaela, wordt gewurgd aangetroffen in haar huis. Een lustmoord of een uit de hand gelopen diefstal ? Montalbano tast aanvankelijk volledig in het duister. Via de vele vrienden van Michaela tracht hij een idee te krijgen van waar ze de avond van de moord geweest is en wie ze heeft ontmoet.
Het onderzoek richt zich ook op haar echtgenoot, een befaamd dokter in Bologna en op haar minnaar.
Ook Maurizio, een wat achterlijke jonge man, die haar stalkte komt in het vizier.
Maar uiteindelijk zal een viool een cruciale rol spelen.

'De stem van de viool' heeft alles wat de reeks van Andrea Camilleri rond Salvo Montalbano boeiend om lezen maakt.
Een goed opgebouwd verhaal, waarbij de spanning geleidelijk opgebouwd wordt en pas op het einde ware toedracht duidelijk wordt.
Een verhaal, waar niet acties de hoofdrol spelen, maar de verschillende karakters, levensecht getypeerd zonder karikaturaal te worden.
In de eerste plaats Salvo Montalbano zelf als de eigenzinnige, nogal humeurige commissaris, die vaak op een geslepen manier zijn doel bereikt.
Een Montalbano, die niet aarzelt in de clinch te gaan met zijn superieuren en met hun politieke spelletjes.