hysterische zooitje aan gebeurtenissen

Soms lieg ik van Alice Feeney koos ik als welkomstgeschenk bij het Thrillerabonnement wat ik een paar maanden geleden afsloot. En na een aantal ‘verplichte’ boeken voor verschillende opdrachten en events, was ik heel erg toe aan een lekker meeslepende thriller. Dit is het debuut van Feeney en wat mij betreft voldeed het aan de verwachtingen die ik er van had.

In het heden ligt Amber in coma, waarbij ze af en toe precies kan horen wat er in haar kamer afspeelt. Bewegen en praten is echt niet mogelijk en dat gegeven brengt een enorme onderhuidse spanning met zich mee. Er gebeurt een hele hoop in de kamer en misschien wel te veel en is het soms wat rommelig, maar het draagt ook bij aan de wanhoop die Amber moet voelen in deze staat van zijn. Het heden wordt afgewisseld met flashbacks naar de week voorafgaand aan de coma en dagboekfragmenten van een tienjarige. Door het gebruik van deze drie tijdlijnen ontvouwt zich een gruwelijke waarheid.

Omdat ik op zoek was naar een boek wat me even uit de verplichte leessleur haalde, stelde ik niet veel eisen aan het boek an sich. Als ik er echt kritisch naar kijk, dan zie ik ook wel dat het allemaal een beetje too much is. Feeney presteert het om zoveel verschillende componenten in dit boek te proppen dat het hier een daar wel uit de bocht vliegt. Vond ik het erg? Nee, ik heb me heerlijk mee laten slepen in de hysterie. Zag ik de plottwist aan komen? Totaal niet! En dat vond ik fantastisch. Was het eind wat te veel? Achteraf gezien wel, maar hey.. ik zat zo lekker in het verhaal dat ik het allemaal verslond!

Soms lieg ik is een boek met een heerlijk plot, waarbij het in de uitwerking wel beter kan. Het was misschien hier en daar wat te veel, maar ik heb genoten van dit boek en het was exact wat ik op dit moment even nodig had. Dus als jij door het hysterische zooitje aan gebeurtenissen heen kan kijken, dan is dit boek zeker een die moet gaan lezen!