Doldwaas avontuur met Tante!

Isolde Oberreiter, oftewel Tante Poldi, verhuist op haar zestigste van München naar Sicilië, om zich daar dood te zuipen en naar de zee te turen. Tante Poldi zit niet graag stil, is wat dramatisch aangelegd, draag altijd een pruik én is de politie graag een stap voor.

Om kleine reparaties in het huis niet zelf te hoeven doen, schakelt Tante Poldi de hulp in van Valentino. Een Siciliaans type van een jaar of twintig, stil, tenger en van de een op de andere dag vermist. En dat zit tante Poldi niet lekker. In Italië is het een beetje onoverzichtelijk wie nu waar precies voor gebeld moet worden en daarom neemt Poldi het heft in eigen hand. Ze begint haar eigen onderzoek naar de vermissing van Valentino en beleeft daarmee een knotsgek avontuur, afgeschilderd op het mooi Sicilië met de Etna op de achtergrond.

Ik had moeite om mijn slag te pakken met dit boek en dat kwam met name door de schrijfstijl die Giordano hanteert. Het verhaal wordt verteld door Tante Poldi aan haar zo nu en dan logerende neef of via samenvattingen aan haar schoonzussen. Het verhaal bezit erg veel karakters, waardoor de vaart soms ver te zoeken is. Zo nu en dan is het grappig, nooit écht spannend en vooral een beetje chaotisch.

Inmiddels zijn er vijf boeken over Tante Poldi vertaalt naar het Nederlands, maar ik denk dat het voor mij voorlopig bij dit ene boek blijft. Hoewel ik me in Sicilië waande door de uitgebreide omschrijvingen van dorpjes, de natuur en de personages, voelde dit niet aan als een echte detective.