Er was eens een pandabeer....

Drie vrolijke panda’s, spelend op een muziekinstrument prikkelen onze nieuwsgierigheid. De titel De pandaband roept vragen op. We beginnen snel te lezen en maken kennis met Peter de Panda. Even later wordt hij in het verhaal Niet-Peter genoemd omdat het eigenlijk vreemd is om panda’s een naam te geven. We lezen wat Niet-Peter het liefste doet, waar hij niet van houdt en dat grot nummer 5 favoriet bij hem is omdat daar de meeste bamboe groeit.
Op een dag sluit Niet-Peter zijn bamboeontbijt af met een allerlaatste rietje wanneer hij plotseling toon hoort. Hij onderzoekt waar de toon vandaan komt en ontdekt dat het rietje ‘een fluit’ is. Vanaf dat moment begint een avontuur. Niet-Peter heeft een nieuwe hobby erbij: zijn fluit. Samen met Niet-Gerard en Niet-Olivia richt hij de Pandaband op en nemen steeds meer panda’s deel.
De pandaband is een leuk verhaal om voor te lezen of zelf te lezen. De kennismaking met Peter de Panda is grappig en iedereen wil weten hoe zijn leven eruit ziet. Vanaf het begin ben je betrokken door de geweldige uitspraken, die in het rood, in het verhaal staan. Ze houden je alert, zetten de lezer aan het denken of vragen om een reactie!
Het verhaal leest vlot weg, we komen geen moeilijke woorden tegen. Daarnaast genieten we van de prachtige illustraties van Günther Jakobs. Zij sluiten prachtig aan bij de tekst. Vooral Niet-Peter schittert volop met zijn fluit. Soms op een hele pagina en een andere keer bij een tekstblok. De prenten zijn sfeervol en in ons hoofd horen we de liedjes die ze fluiten. In de lijst met liederen staan trouwens liedjes, die de kinderen meteen meezingen zoals “Zag twee panda’s bamboes smeren”. De ouder of leerkracht herkent ook twee liederen: Papa loop toch niet zo snel en ’t Is weer voorbij die mooie zomer. Leuk om met kinderen de originele versie te beluisteren.
Het eind is verrassend. Langzaam verliezen de pandaberen hun interesse om muziek te maken en verlaten de band. De drie vrienden blijven over en eten uiteindelijk hun fluit op. Is dit een waarschuwing voor ons? Van een hele grote groep blijven er nu een paar over.
In een nawoord, achterin het boek lezen we waar de auteur Saša Stanišic zich zorgen om maakt. Het gaat niet goed met de pandaberen. Mensen ontbossen de bamboewouden, bouwen straten en steden, verkleinen en versnipperen hun leefgebied. De klimaatcrisis doet de rest: bamboe reageert op de stijgende temperaturen. Saša Stanišic hoopt dat de panda nog heel lang op onze aarde mag leven!

De pandaband speelt op de fluit
hun verhaal is nog niet uit.