Nieuwsgierig?

David Sundin verraste ons met zijn boek Het boek dat niet gelezen wil worden.
Op de laatste bladzijde van dat boek laat hij al doorschemeren dat er een volgend boek komt. Dit boek is nu klaar: Het boek dat écht niet gelezen wil worden.
Het begin is bijna identiek. Een kind wil dat een volwassene een boek voorleest. Hij kiest dit boek uit: Het boek dat écht niet gelezen wil worden. Het blijkt een magisch maf boek te zijn en daar komen we snel achter. We worden nog even door de auteur gewaarschuwd. Kies een ander boek geeft hij als tip. Maar nee hoor, onze nieuwsgierigheid is aangewakkerd. Wanneer we dan beginnen, blijkt dat een olifant het verhaal net uitblaast. Gelukkig zijn er een hele hoop bladzijden over en gaan we verder.
Wat hebben we veel lol. Het verhaal is interactief. Er zijn woorden die de volwassene fluistert en hard mag roepen. Woorden die verstopt zijn in een doolhof en woorden waarvan de letters verwisseld zijn. Er verschijnt een monster en er ontstaat een woordbeving. Wanneer er dan geen bereik is, denkt de volwassene dat het voorlezen is afgelopen. Maar om een boek te lezen hebben we geen wifi nodig en we lezen enthousiast verder. Op het eind volgt er een verrassing. De laatste bladzijde zit op slot. Om deze te openen moeten we terugbladeren en op zoek gaan naar negen magische sleutels.
Het boek dat écht niet gelezen wil worden prikkelt de nieuwsgierigheid en houdt de lezer betrokken. Wat gaat er gebeuren? Het is elke keer een verrassing. Er wordt volop met taal gespeeld. Het boek vertelt wat de volwassene mag doen. Schudden, het boek laten vallen of op je hoofd zetten. Stiekem zit er veel verstopt in het boek. Verschillende gevoelens komen o.a. aanbod en de volwassene wordt zelfs uitgedaagd om het kind iets nieuws te leren want in het boek staat dat je elke dag iets moet leren!
De illustraties zijn bijzonder. Het zijn kleine tekeningen of foto’s in de kleuren groen en rood. De tekst is heel speels afgedrukt en verraadt wat er ‘gebeurt’. In verschillende grootte en lettertype. Met krullen en heel statig. Het boeit en trekt de aandacht.
Wederom is het David Sundin gelukt om een boek te schrijven wat gelezen wil worden. Het boek dat écht niet gelezen wil worden ... deze laat je echt niet links liggen!

ps. Op de laatste bladzijde verstopt de volwassene het boek zodat het kind het de volgende ochtend niet zou kunnen vinden…. Komt er een vervolg. We wachten met spanning af.