Een waanzinnig spannend avontuur

Wow, wat een prachtig debuut van Tine Lefebvre. Zij schreef Voor de nieuwe maan. Een boek wat ik in een ruk heb uitgelezen.
Het verhaal gaat over Boris. Samen met zijn ouders woont hij op het eiland Ark. Een eiland wat zijn ouders zelf hebben gebouwd in het Zondermeer. In de nacht van de Sterrenstof vielen Landrotten hun stad binnen en zijn ze gevlucht.
Boris heeft een fijn leven op het eiland, samen met zijn hond Vrijdag.
Hier komt verandering in zodra zijn vader thuis komt met een zus: Maan. Maan krijgt alle aandacht van zijn ouders en Boris vindt haar maar raar. Na een flinke ruzie in de vlindertuin wenst hij dat ze verdwijnt.
De volgende dag is Maan verdwenen en ook zijn grote vriend Vrijdag. Boris raapt al zijn moed bij elkaar en gaat naar het vasteland, daar waar de Landrotten de stad beheren. Zijn reis wordt niet makkelijk. Vindt hij zijn grote vriend Vrijdag terug en kan hij de broer zijn voor Maan?
Voor de nieuwe maan is een fantasieverhaal voor kinderen van 9 jaar en ouder.
Het verhaal is verdeeld in hoofdstukken. Deze zijn genummerd en hierbij staat een kort woord of zin onder. Vanaf het begin worden we meegenomen in een geweldig avontuur vol emotie en spanning. De gebeurtenissen volgen elkaar in een rap tempo op. Tine schrijft alles zo neer dat we er een voorstelling van kunnen maken en we betrokken blijven. Onze aandacht blijft bij het verhaal en we kunnen het boek bijna niet wegleggen. Af en toe is het grappig. Zo draagt Beppe vacuumspringschoenen en heeft ze een geit en kuiken geprogrammeerd.
Boris is gevoelig. Denkt over veel dingen na en draagt zijn zorgen met zich mee. We lezen dat deze zorgen wonen in een bultje op zijn rug. Af en toe wordt dit bultje minder, wanneer Boris wat ontspannen is. Om Vrijdag te zoeken, zijn eerste prioriteit, zet hij zijn angsten opzij en stapt in een boot om naar het vastenland te gaan.
Daar heersen de Landrotten over de stad. Zij zijn gewelddadig en agressief. Ze hebben bewoners gevangen genomen en zijn luidruchtig. Het enige waar ze bang voor zijn is water.
Zodra Boris voet aan wal zet, kijkt hij goed uit. Toch komt hij in de handen van de Landrotten. In het verhaal gebeuren dingen die in het echt niet kunnen. Zo wordt Boris later bevrijd door hond Tita. Zij heeft stalen tanden en bijt zijn schakelketting door. Hierna ontmoet hij Nora. Een meisje dat hem graag wil helpen in zijn zoektocht. Tussen die twee ontstaat een bijzondere vriendschap. Zij zet Boris aan het denken over liefde voor elkaar, liefde voor een broer/zus.
Dit laatste is de boodschap die door het verhaal heen loopt. Broer of zus wordt je niet zomaar, daar moet je wel wat voor doen.
Langzaam groeit bij Boris zijn verantwoordelijkheidsgevoel: allereerst voor Vrijdag, daarna voor Nora en ten slotte voor Maan.
Het verhaal zit vol creativiteit en oplossingen. Wanneer Boris in een val zit of er is geen uitweg meer, wordt het spannend. Op het puntje van onze stoel lezen we daarna wat er is bedacht. De wereld rondom Beppe is geweldig. Zij woont op een grote schroothoop. Daar gebeuren de meest wonderbaarlijke dingen.
Tijdens het lezen komen er vragen bij ons op. Waar heeft Maan eerst gewoond? Hoe komt het dat de stad geen water meer heeft? In het verhaal vinden we alle antwoorden.
In het boek vinden we enkele prachtige illustraties. Deze zijn getekend door Jacques & Lise. Het zijn zwart-witte prenten, die heel goed de sfeer aangeven. Soms duister, een andere keer vol boosheid of verwachting. De tekening van Boris en Maan in de vlindertuin raakt ons. Boos zitten de twee kinderen met hun ruggen tegen elkaar in een glazen pot, die in stukken is gevallen.

Voor de nieuwe maan is zeer geslaagd. We verklappen niet te veel maar op het eind is het laatste restje van de bult verdwenen. Boris is er klaar voor om broer te zijn!