Lezersrecensie
Een spannend en ontroerend meesterwerk over de redding van Gaia, waarin oude verhalen de sleutel vormen voor onze toekomst.
Wanneer de dertienjarige Nour met haar ouders meereist naar Turkije voor hun werk, slaat de verveling al snel toe. Maar dat verandert volledig wanneer ze op een hoogvlakte twee bijzondere kinderen ontmoet: Omar en Cansu. Zij lijken uit een andere tijd te komen en nemen Nour mee naar een verborgen grot waar Gaia, Moeder Aarde, ligt.
Gaia is ernstig ziek. De moderne wereld, vol industrie en smeltende ijskappen, heeft haar uitgeput. In een visioen ziet Nour als kraai hoe de aarde er momenteel aan toe is, een grote puinhoop. Gaia vraagt Nour om hulp. Ze moet een gevaarlijke tocht diep de grot in maken om water te halen bij de bron. Dit water bezit een oude, scheppende kracht die Gaia weer kan aansterken.
Samen met Omar begint Nour aan een reis die niet alleen fysiek zwaar is, maar haar ook test. Iedere keer als ze uit de beek drinkt, wordt ze meegezogen in een verhaal. Zo belanden ze in een wereld waar tijd niet alleen vooruit loopt, maar ook in cirkels beweegt. Ze komen terecht in situaties uit eeuwenoude mythen, van Loki en Gilgamesh tot de Minotaurus en de wereldboom Yggdrasil. Terwijl ze het gevoel hebben achtervolgd te worden, moeten ze de bron zien te bereiken voordat het te laat is voor Gaia.
De Bron is zo’n zeldzaam boek dat je eigenlijk niet kunt uitlezen. Iedere keer dat je het openslaat, ontdek je weer nieuwe inzichten. Het is een spannend, geheimzinnig en ontroerend verhaal dat op magische wijze met de tijd speelt.
Wat direct opvalt, zijn de wonderschone illustraties van Djenné Fila. Ze heeft hiervoor een speciale techniek gebruikt (schilderen op water), wat resulteert in beelden die zo aan de muur kunnen. Ze passen perfect bij de rijke, beschrijvende taal van Marco Kunst. Je hoort het water bijna druppelen in de grot en je kunt je feilloos verplaatsen in Nour.
Hoewel de overgangen naar de mythologische verhalen soms wat verwarrend kunnen zijn, valt aan het einde alles op zijn plek. Achterin het boek (opvallend gedrukt op witter papier) geeft Marco een heldere uitleg over de gebruikte symbolen en mythen. Dit deel is vlot en vertellend geschreven, absoluut niet saai of belerend, waardoor je het verhaal nog beter gaat begrijpen.
Waarom je dit boek moet lezen:
Het geeft prachtige inzichten over hoe we nu met de aarde en elkaar omgaan.
Een uitdagend en leerzaam boek, uitermate geschikt voor de goede lezers in de bovenbouw.
De brug tussen oude mythen en de wereld van nu.
Kortom: De Bron is een verhaal om in te verdwijnen en nog vaak te herlezen. Het is een absolute aanrader voor kinderen en volwassenen die houden van diepgang, mysterie en prachtige kunst.
https://soullie.nl/blog/recensie-de-bron
Gaia is ernstig ziek. De moderne wereld, vol industrie en smeltende ijskappen, heeft haar uitgeput. In een visioen ziet Nour als kraai hoe de aarde er momenteel aan toe is, een grote puinhoop. Gaia vraagt Nour om hulp. Ze moet een gevaarlijke tocht diep de grot in maken om water te halen bij de bron. Dit water bezit een oude, scheppende kracht die Gaia weer kan aansterken.
Samen met Omar begint Nour aan een reis die niet alleen fysiek zwaar is, maar haar ook test. Iedere keer als ze uit de beek drinkt, wordt ze meegezogen in een verhaal. Zo belanden ze in een wereld waar tijd niet alleen vooruit loopt, maar ook in cirkels beweegt. Ze komen terecht in situaties uit eeuwenoude mythen, van Loki en Gilgamesh tot de Minotaurus en de wereldboom Yggdrasil. Terwijl ze het gevoel hebben achtervolgd te worden, moeten ze de bron zien te bereiken voordat het te laat is voor Gaia.
De Bron is zo’n zeldzaam boek dat je eigenlijk niet kunt uitlezen. Iedere keer dat je het openslaat, ontdek je weer nieuwe inzichten. Het is een spannend, geheimzinnig en ontroerend verhaal dat op magische wijze met de tijd speelt.
Wat direct opvalt, zijn de wonderschone illustraties van Djenné Fila. Ze heeft hiervoor een speciale techniek gebruikt (schilderen op water), wat resulteert in beelden die zo aan de muur kunnen. Ze passen perfect bij de rijke, beschrijvende taal van Marco Kunst. Je hoort het water bijna druppelen in de grot en je kunt je feilloos verplaatsen in Nour.
Hoewel de overgangen naar de mythologische verhalen soms wat verwarrend kunnen zijn, valt aan het einde alles op zijn plek. Achterin het boek (opvallend gedrukt op witter papier) geeft Marco een heldere uitleg over de gebruikte symbolen en mythen. Dit deel is vlot en vertellend geschreven, absoluut niet saai of belerend, waardoor je het verhaal nog beter gaat begrijpen.
Waarom je dit boek moet lezen:
Het geeft prachtige inzichten over hoe we nu met de aarde en elkaar omgaan.
Een uitdagend en leerzaam boek, uitermate geschikt voor de goede lezers in de bovenbouw.
De brug tussen oude mythen en de wereld van nu.
Kortom: De Bron is een verhaal om in te verdwijnen en nog vaak te herlezen. Het is een absolute aanrader voor kinderen en volwassenen die houden van diepgang, mysterie en prachtige kunst.
https://soullie.nl/blog/recensie-de-bron
1
Reageer op deze recensie
