Een toegankelijk verslag van een complex land

In Naar Irak neemt Michael Palin de lezer mee op een reis door een land dat voor velen vooral bestaat uit nieuwsbeelden van oorlog en instabiliteit. Hij bezoekt bekende historische plekken zoals Bagdad en Babylon, maar staat ook stil bij recente littekens van geweld, onder andere in Mosul en Camp Speicher. De foto’s ondersteunen en geven het boek een dagboekachtige vorm. Zo ontstaat een toegankelijk verslag van een complex land, zonder dat het een volledige geschiedenis van Irak wil zijn.

Dit is het tweede boek van Michael Palin dat ik las, na Noord-Korea Dagboek, en opnieuw viel mij op hoe dichtbij hij de lezer laat komen. De combinatie van tekst en beeld voelt intiem; je krijgt het idee dat je stiekem meekijkt over zijn schouder. Wat mij betreft werkt dat in Naar Irak zelfs beter dan in Noord-Korea Dagboek, vooral omdat het Midden-Oosten mij persoonlijk meer intrigeert dan Oost-Azië.

Michael Palin schrijft niet literair hoogdravend en dat hoeft ook niet. Zijn kracht zit in observaties, kleine details en een milde humor die nooit misplaatst voelt.
Tijdens het lezen merkte ik hoe vaak ik dacht: hier zou ik zelf ook willen lopen, al weet ik dat dat in werkelijkheid lang niet altijd veilig of haalbaar is.

Michael Palin romantiseert Irak niet, maar laat wel zien dat het land meer is dan conflict alleen; mensen, gastvrijheid en geschiedenis krijgen net zoveel ruimte. Dat maakt het boek waardevol voor een breed publiek dat verder wil kijken dan krantenkoppen. Wat mij betreft is dit precies het soort reisboek dat je nieuwsgierig maakt zonder te pretenderen alles te begrijpen. Ik hoop dan ook Michael Palin in Venezuela ooit nog te lezen.