Lezersrecensie
Na een paar pagina’s zat ik al met een knoop in mijn maag
Op een gewone lentedag in Dublin besluit Ciara Fay te vluchten met haar twee jonge dochters. Zonder plan, zonder vangnet, maar met een glasheldere overtuiging: blijven is geen optie. Wat volgt is een langzaam en schrijnend verslag van wat er gebeurt na het weggaan. Ciara belandt met haar kinderen in een hotelkamer, ziet haar spaargeld verdwijnen en botst keihard op een vastgelopen woningmarkt. Ondertussen probeert haar man Ryan haar via manipulatie en mooie woorden terug te lokken.
Wat dit boek voor mij zo bijzonder maakt, is hoe snel Roisin O’Donnell een beklemmende sfeer weet neer te zetten. Na een paar pagina’s zat ik al met een knoop in mijn maag, en die is eigenlijk niet meer weggegaan. Je zit zó dicht op Ciara’s gedachten dat je haar twijfel, angst en uitputting bijna fysiek voelt. Het verdriet spat niet van de pagina’s af in grote dramatische scènes, maar zit juist in kleine momenten, in wat er niet gezegd wordt. Dat maakt het des te pijnlijker.
Ik had voortdurend met Ciara te doen, maar misschien nog wel meer met haar kindjes. De kinderen worden met zoveel zachtheid beschreven dat je hun kwetsbaarheid constant meedraagt tijdens het lezen. Ook de bijpersonages zijn goed uitgewerkt. Roisin O’Donnell neemt de tijd om hen te laten leven, waardoor niemand slechts decor wordt in Ciara’s verhaal. Alles voelt doordacht en geloofwaardig; niets lijkt er te veel of te weinig te zijn.
Wat me vooral bijblijft, is hoe eerlijk dit boek is over vrijheid. Weggaan betekent niet automatisch opluchting of geluk, maar onzekerheid, schuldgevoel en voortdurende alertheid. Nest is confronterend zonder te oordelen en verdrietig zonder sentimenteel te worden. Ik sloeg het boek dicht met een vol hoofd, maar ook met enorme bewondering voor hoe zorgvuldig dit verhaal is opgebouwd.
Mocht dit boek iets bij je losmaken en heb je zelf te maken met partnergeweld, weet dan dat je er niet alleen voor staat. In Nederland kun je contact opnemen met Veilig Thuis via 0800-2000. Bij direct gevaar is 112 altijd bereikbaar.
Wat dit boek voor mij zo bijzonder maakt, is hoe snel Roisin O’Donnell een beklemmende sfeer weet neer te zetten. Na een paar pagina’s zat ik al met een knoop in mijn maag, en die is eigenlijk niet meer weggegaan. Je zit zó dicht op Ciara’s gedachten dat je haar twijfel, angst en uitputting bijna fysiek voelt. Het verdriet spat niet van de pagina’s af in grote dramatische scènes, maar zit juist in kleine momenten, in wat er niet gezegd wordt. Dat maakt het des te pijnlijker.
Ik had voortdurend met Ciara te doen, maar misschien nog wel meer met haar kindjes. De kinderen worden met zoveel zachtheid beschreven dat je hun kwetsbaarheid constant meedraagt tijdens het lezen. Ook de bijpersonages zijn goed uitgewerkt. Roisin O’Donnell neemt de tijd om hen te laten leven, waardoor niemand slechts decor wordt in Ciara’s verhaal. Alles voelt doordacht en geloofwaardig; niets lijkt er te veel of te weinig te zijn.
Wat me vooral bijblijft, is hoe eerlijk dit boek is over vrijheid. Weggaan betekent niet automatisch opluchting of geluk, maar onzekerheid, schuldgevoel en voortdurende alertheid. Nest is confronterend zonder te oordelen en verdrietig zonder sentimenteel te worden. Ik sloeg het boek dicht met een vol hoofd, maar ook met enorme bewondering voor hoe zorgvuldig dit verhaal is opgebouwd.
Mocht dit boek iets bij je losmaken en heb je zelf te maken met partnergeweld, weet dan dat je er niet alleen voor staat. In Nederland kun je contact opnemen met Veilig Thuis via 0800-2000. Bij direct gevaar is 112 altijd bereikbaar.
1
Reageer op deze recensie
