Gewoon een gat of toch niet?

Het is Mathilde Stein wéér gelukt: een supertof boek voor de beginnende, iets gevorderde lezer dat allesbehalve saai is.
Dit is geen ‘gewoon’ verhaal, dit is spannend en zó knap opgebouwd dat je blijft lezen.

Soof zwemt over een week af voor haar A-diploma. Maar eerst moet ze door het gat.
‘Want: geen gat, geen diploma.’
En dat… vindt ze nogal spannend.

Papa en mama maken het lekker simpel:
‘Gewoon een gat. Adem inhouden, armen vooruit en WOESJ.’

Tot zover is het verhaal vast herkenbaar voor veel kinderen. Maar dan slaat het verhaal een totaal andere, verrassende richting in…

Want daar is Oops, haar opa. Ooit voer hij over de zeven zeeën en hij weet dat een gat écht niet zomaar een gat is.

En dan begint hij te vertellen…

Wat dit boek zo bijzonder maakt, is hoe je Oops bijna letterlijk hoort praten tegen Soof. In de illustraties zie je ze samen op de bank zitten, terwijl zijn stoere zeemansverhalen zich om hen heen ontvouwen.
Hij spreekt haar direct aan en de lezer dus ook.

‘Luister Soof, op een dag lang geleden, toen ik nog matroos was en toen ik nog zo jong was dat ik nog maar één klein tattoootje had…’

Ondertussen zie je de jonge, dappere Oops in al zijn avonturen:
achter gaten die leiden naar mysterieuze werelden, spannende ontmoetingen en soms zelfs een beetje enge situaties.

Sterke verhalen, stoere verhalen, spannende verhalen, en dat allemaal in een boek voor beginnende lezers. Echt knap hoe Mathilde Stein dat voor elkaar krijgt.

De vele illustraties van Sophie Pluim maken het helemaal af: ze laten het verhaal niet alleen zien, maar brengen het écht tot leven.

Wat mij betreft hoort dit boek in élke groep 3 en 4 thuis.

Dank aan Lemniscaat voor het opsturen van dit prachtige boek!

Instagram: @leesadvies