Niemand heeft het recht om over je te oordelen

Deze prachtige roman verteld het verhaal van Catherine en Lucian.
De twee hoofdpersonen ontmoeten elkaar op de universiteit, het knettert meteen tussen Catherine en Lucian, zijn tot over hun oren verliefd en voelen al snel een houden van voor elkaar, niets kan meer kapot zou je denken…

Het boek begint met het heden, Catherine heeft Mutisme en is opgenomen in een instelling, we volgen haar gedachtes met op de achtergrond haar gezin dat regelmatig op bezoek komt, Greg haar psycholoog die haar behandeld, haar trauma met haar aanpakt en Liv haar beste vriendin.

Vanuit dit heden, maakt het verhaal sprongen naar het verleden, 15 jaar geleden waarin Catherine en Lucian elkaar leren kennen. Afgewisseld met sprongen van 4 maanden voor haar opname, bij deze sprongen wisselt het perspectief vanuit Catherine en Lucian, dit is echt een meerwaarde, zeker omdat Clare de verschillende emoties zo goed en mooi kan weergeven. Stukje bij stukje komen we dichter bij wat er gebeurt is in zowel het verre als ook in de maanden voor Catherines opname.

Het verhaal kwam naar mijn mening iets te traag goed op gang, maar eenmaal over de helft wilde ik niet meer stoppen en tegen het einde wilde ik niet meer verder, bang voor het naderende einde…

Clare Leslie Hall heeft een hele mooie emotionele roman neergezet met zeer veel verschillende sterke emoties: verliefdheid, spijt, berouw, vergeving, berusting, schaamte, maar vooral over onvoorwaardelijke liefde.

Ik kende Clare Leslie Hall nog niet, haar eerdere roman Als scheuren in de aarde heb ik nog niet gelezen, maar dat zal niet lang meer duren, wat een fijne schrijfstijl heeft deze schrijfster.

Ik heb het boek met zeer veel plezier gelezen, dank aan @ilonaslevenbijls dat ik mee mocht doen met de leesclub, hiervoor ontving ik het e-book.

De 3 mooiste/pakkende zinnen van dit boek

Dit is het, het einde of het begin, dat weet ik niet precies, maar ik zou er alles voor overhebben om de klok terug te kunnen draaien en vijf minuten eerder stil te zetten -

we slapen in hetzelfde bed, in pyjama en ieder op onze eigen helft, met een groot gat tussenin waar ruimte is voor onze beide kinderen als ze zouden binnenkomen om ons van onszelf te redden -

Als je me de tijd geeft, kan ik misschien wel leren je te vergeven -

Dit boek krijgt van mij 4 sterren.