De verhaallijnen sluiten goed op elkaar aan en het leest fijn weg!

Als de school plotseling wordt aangevallen door vijandige soldaten van Nisa’uri slaan de scholieren op de vlucht. Tijdens deze vlucht helpen vier scholieren elkaar om zo snel mogelijk te ontsnappen. Maar de vijandige soldaten kennen geen genaden en hebben maar een doel voor ogen: het verloren kristal zoeken. En ze zijn ervan overtuigd dat de scholieren meer over het kristal weten.

Toen ik begon te lezen werd ik positief verrast. Het wordt vanuit vier perspectieven verteld. Hoewel ik hierdoor ook bang was dat het te veel zou worden, vond ik het ook heel erg sterk gekozen. Ik leerde de personages nog beter kennen en voelde ook connectie met de personages. Elke keer als een hoofdstuk uit was wilde ik weten hoe het bij deze personage verder ging. En omdat ik dit bij elk personage wilde weten, was het boek binnen no-time uit.

Binnen de hoofdstukken ging de tijd soms heel snel vooruit. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat ik van de ene gebeurtenis in de andere viel. Daardoor miste ik soms een klein beetje diepgang. Toch deed dit geen tekort aan het verhaal. De verhaallijnen sloten goed op elkaar aan en het las fijn weg. Het einde was voor mij niet direct voorspelbaar maar wel open. Ik ben benieuwd naar het vervolg.