Een Heksenwinkel in Kleinbrugge

Wie de eerdere boeken heeft gelezen, weet dat dit het derde boek op rij is, maar Heksenwinkel is ook te lezen als los deel. Door de slimme samenvatting (in het begin) zit je zo in het verhaal. Het heksenboek is weer uiterst vermakelijk en barst van de maffe karakters en gekke ideeën. Dit keer opent Magenta Spits een heksenwinkel. En dat in het bekrompen Kleinbrugge. Oh jee, als dat maar goed gaat.

Elsie Pekel woont in Kleinbrugge - een saai plattelandsdorpje met een kleine brug. Daar is niets toverachtigs aan. En dat willen de bewoners graag zo houden. Ze houden niet van verrassingen. Het is al erg genoeg dat er in het bos een heks woont, in die rare toren, met een raaf die praat.

Elsie weet wat klantvriendelijkheid is. Dat past ze dan ook met liefde toe in de winkel van haar ouders, maar ze vindt het leven in het dorp erg saai. Daarom oefent ze in het geheim de magie uit die heks, Magenta Spits, haar heeft geleerd. Elsie doet het zo onopvallend mogelijk, maar het lijkt erop dat ze toch gesnapt is, door meneer Zuurman. Het gebeurde toen ze een storm in een glas water maakte.

Ondertussen is heks Magenta haar website meer dan zat. Elsie had alle klachten vriendelijk afgehandeld en de toren opgeruimd, maar de rust, reinheid en regelmaat was van korte duur. Binnen de kortste keren was het weer een zooitje. Als Magenta’s zuster haar een aanbod doet, neemt de heks het daarom met beide handen aan. Er verschijnt onverwachts een toverwinkel in Kleinbrugge. Naast Pekels Warenhuis nog wel.

Zo snel als het magische warenhuis er staat, zijn de bewoners op de been om te protesteren. Het helpt niets dat het assortiment niet echt gevaarlijk is, maar vooral leuk en handig. Denk aan Boerbalsem, Zeemeerminnenadem, Maandruppels, allerlei soorten ketels en bezems zijn er te koop. Maar Elsie blijkt het mikpunt van roddels te worden en het dorp wordt overspoeld met heksen. Je kan op je klompen aanvoelen dat het niet goed afloopt.

De serie is gericht op jonge lezers, maar is ook nog leuk voor wat gevorderde lezers tot 12 jaar. Het verhaal is relatief eenvoudig, maar er is nog genoeg om kinderen geïnteresseerd te houden. Denk alleen al aan de gekke bewoners van het dorpje. Er is een norse en humeurige pratende raaf, Corbett, die op andere vogels neerkijkt, een onconventionele heks Magenta die altijd rood draagt, en een magische spreuk die letterlijke 'de weg inkort.'
(die lijkt me toch bijzonder handig). Jammer dat er hier niet ergens een toverwinkel staat in het dorp.

Daarnaast wil ik wel wonen in een toren die kan bewegen en de boel saboteert als hij gedwongen wordt te verhuizen naar een plek waar hij zich niet comfortabel voelt. En dan hebben we nog Lastpak, de hond die is aan komen lopen, de postbode Joey, met de vliegende mand, Sylfine, die eigenlijk Aagje heet en denkt dat ze een bosnimf is en nog veel meer.

Doordat de lezer in het verhaal wordt meegesleept, komt de onderliggende boodschap over het accepteren van mensen - ook als ze anders zijn of lijken dan de rest- heel naturel over. De tekst wordt begeleid door een grote selectie zwart-witillustraties van Ashley King. De humor spat ervan af en ze helpen goed om het verhaal tot leven te brengen.

Ik ben nu al benieuwd naar het volgende winterse deel dat binnenkort uitkomt.

Heksenwinkel | tekst Kaye Umansky | Illustraties Ashley King | Uitgever Lemniscaat