Lezersrecensie
Heksenwinter in Kleinbrugge
Sneeuw, sneeuw en heel veel schelle belletjes! Elsie wacht een heel nieuw sneeuwavontuur!
Zoals elk deel, begint ook dit avontuur met Pekels Klantenserviceregels
en de top drie Magenta Spits Toverregels:
1.Lees de gebruiksaanwijzing
2.Volg het recept
3.Zorg ervoor dat het werkt
Die laatste regel, is een goede om te onthouden voor Elsie, die het dit keer aan de stok krijgt met Vader Winter en zijn kompanen.
De winter is plots aangebroken en overal liggen bergen sneeuw. Heel Kleinbrugge is ingesneeuwd en de daken kreunen onder het gewicht. Het is dat Elsie kan teleporteren naar de bibliotheek, anders zou ze zich nog gaan vervelen. (Dat verplaatsen langs de korte weg lijkt me wel wat. Ik zou alle bibliotheken en boekenwinkels afstruinen in de nacht. :) En dat zou is toch een perfecte oplossing zijn voor tijdgebrek. ‘)
Maar Elsie wil meer actie. Ze heeft Magenta al een tijd niet gezien en ze wil verder oefenen met toveren. Als geroepen komt Corbett uit de lucht vallen. Magenta is verdwenen en iemand moet op de toren in het Krommevingerwoud passen, want een toren zonder heks is geen gelukkige toren en wie weet wie of wat de toren dan zal overnemen?
Ik vind het geweldig dat Koning Winter een heel andere rol heeft in dit verhaal. Je snapt zijn vrouw helemaal, die liever gezellig thuisblijft in de warmte, bij de andere kinderen van het gezin (frost). Ook de andere personages zijn weer aanwezig. Behalve Magenta, die is spoorloos.
Ik hou van Corbs (de raaf) met zijn humeurige karakter, van de trouwe hond Lastpak en de vriendelijke postbode Joey, met zijn speelse mandje. Zelfs Sylphine,(echte naam) Aagie Wiggins is heel goed te pruimen in dit winterse avontuur. Normaal gesproken ben ik niet zo'n fan van haar maffe bosnimf fratsen, maar hier had ze een paar goede momenten. Ook heel leuk om te zien hoe Elsie in haar rol groeit. Als lezer voel je trots opkomen als je haar zo ziet genieten. Nu las ik dat dit een laatste deel is, toch wel jammer dat we Elsie dan niet verder kunnen volgen.
Ik heb genoten van de sfeer die de auteur heeft neergezet in dit boek, het is gevuld met sneeuw, bossen en vorst. Het verhaal is makkelijk, avontuurlijk en onderhoudend en het boek staat weer vol met sfeervolle illustraties. De tekst en illustraties zijn zo op elkaar ingespeeld dat het een lust is om ze te bekijken. Het geeft het karakter van de personages zo goed weer. Ze vertellen tussen de regels door nog een heleboel dingen.
Extra leuk voor het najaar! Thuis, of voor op school en de naschoolse opvang.