Vurige pleidooi over rasisme

Vuur van Shida Bazyar gaat over drie jonge vrouwen van verschillende culturele afkomst die van jongs af aan opgroeien in Berlijn.

In dit boek komen de drie jeugdvriendinnen Hani, Saya en de verteller Kasih bij elkaar op een bruiloft. Als lezer weet je dat er problemen komen, want het boek opent met een krantenbericht dat Saya is opgepakt. Ze wordt verdacht van brandstichting met een terroristisch oogmerk, waarbij doden zijn gevallen.

In korte stukjes, waarbij de chronologie door elkaar loopt, werkt Kasih met omwegen toe naar Saya’s arrestatie en ondertussen leer je de vriendinnen wat beter kennen. Zo is Hani introvert en probeert ze conflicten te vermijden. Saya is politiek actief, maatschappelijker en provoceert graag. Kasih is beiden, ze is de auteur van het verhaal, kritisch, maar wil ook stabiliteit in haar leven. Ze laat op verschillende manieren de vele facetten van racisme zien: enerzijds door het verhaal zelf, maar ook op een prikkelende (niet fijne) manier, namelijk door de lezer af en toe rechtstreeks aan te spreken en te confronteren met (eigen) overtuigingen en raciale vooroordelen.

Wat deze vrouwen verbindt - is naast hechte vriendschap - het vinden van een plek in de huidige maatschappij een gedeelde missie en strijd.

Een boek gevuld met tegenstellingen en contrast,
angst en twijfel, migratie, problemen, maar ook ontroering en echte vriendschap.