Plot voelt niet orgineel, wel valt alles mooi samen

In deze historische roman volgen we twee verschillende personages. Aan de ene kant Matilda in 1940: een Duits meisje dat haar Joodse vriend Hans probeert te beschermen in oorlogstijd. Aan de andere kant Grace in 2018, een vrouw die onverwacht een boekhandel erft van een grootmoeder van wie ze het bestaan niet kende. Wanneer ze in het verleden van haar oma duikt, vindt ze eindelijk de antwoorden waar zij en haar moeder al zo lang naar op zoek zijn.Je leest afwisselend de verhaallijnen van Matilda en Grace. De manier waarop beide tijdlijnen met elkaar verbonden worden, houdt je als lezer aan het boek gekluisterd. Je blijft nieuwsgierig naar hoe de puzzelstukjes in elkaar passen en hoe alles uiteindelijk samenkomt. De schrijfstijl van Ryan is levendig, waardoor je je goed kunt inleven in de personages. Wel kun je je afvragen hoe realistisch sommige situaties zijn uitgewerkt.Hoewel het verhaal op het eerste gezicht een roman lijkt waarin de Holocaust centraal staat, blijkt dit vooral een middel te zijn om extra emotionele lading te geven. Daardoor voelt het plot minder origineel. Het gebruik van verborgen oorlogsgeheimen als kapstok voor een zoektocht naar identiteit wordt vaker toegepast, waardoor het verhaal soms wat voorspelbaar aanvoelt.De boekhandelaar van Dachau is een verhaal over het vinden van je eigen identiteit in een plot wat niet altijd origineel aanvoelt maar waarbij de verhaallijnen wel natuurlijk in elkaar overvloeien.