Bevreemdende en introspectieve ode aan de bibliotheek

Ik lees graag boeken uit een ander deel van de wereld, zeker als daarin ook aandacht is voor de maatschappij en tradities. Zo las ik met veel plezier de ook al bevreemdende boeken van Kawakami ('Borsten en eitjes' en 'Hemel'), aan Marakmi ben ik nog niet toegekomen. Dit door Hebban-lezers bejubelde boek van Michiko Aoyama belicht eerder de introspectieve kant van de Japanse mens. De raamvertelling heeft als gemeenschappelijke factor de plaatselijke bibliotheek die gerund wordt door een vreemde figuur met een bevreemdende hobby (speelgoedbeestjes prikken in vilt?!). Ondertussen heb je toch ook tijd om stil te staan bij de levens en vooral de drijfveren van een aantal op het eerste zicht los van elkaar staande figuren. Soms slaagt de schrijfster erin om je mee te slepen in die wereld, soms werkt het echter bevreemdend. Maar toch de moeite waard.