Lezersrecensie

Wat een toeval!


Luc  Steensels Luc Steensels
22 mrt 2023

Zaterdagmiddag 12u. Ik heb zojuist de laatste bladzijde gelezen van de eerste roman 'Iemand anders' van Nele Van Den Broeck. Naar aloude gewoonte lees ik nooit de achterflap om me volledig te kunnen laten verrassen door de schrijver. Maar als ik het boek uit heb, lees ik wel graag de recensies op het internet. En dan is het tijd voor een boterhammetje. Op Radio 1 is het programma Culture Club bezig. En wie wordt daar uitgenodigd : Nele Van Den Broeck, en wel om over haar nieuwe roman te spreken en er ook een stukje uit voor te lezen. Toch niet te geloven! Nu, Nele is blijkbaar wel een cultureel fenomeen. Ze is zangeres van een groepje, ze acteert en is actief in het theater, ze schrijft columns voor De Standaard en ze werkt ook nog voor Radio 1. Ze noemt zichzelf een ADHD-er en zo klinkt ze ook.

Het boek leest lekker weg, ze heeft een vlotte schrijfstijl en schrijft zonder terughoudendheid en schaamte over het alter ego, die ze in de loop van het boek laat kiezen voor haar eigen naam. Vreemd en toch ook weer goed gevonden. Het is weer lang geleden dat ik geschaterd heb bij een boek. Het staat vol met hilarische vergelijkingen en gebeurtenissen.

In het boek beschrijft ze dat een drie sterren recensie de slechtst mogelijke is. Dat vind ik eigenlijk ook. Dus moet ik de balans laten overhellen naar 2 of 4 sterren. Maar alleen al voor de volgende passage, krijgt deze jonge Vlaamse schrijfster een dikke 4.

De hoofdrolspeler besluit haar kansen te wagen op Tinder (p. 103-104) :

Omdat ik toch een zeker systeem moest hebben, besloot ik ze (de mannen die reageerden op haar invite) alfabetisch te beantwoorden. Alberts en Bertrands waren er niet, maar wel een Christophe.
'Ik ben dus Kristof', schreef Christophe, wat me meteen voor een raadsel plaatste en heel mijn systeem omverwierp.
'Goeiemorgen', antwoordde ik dan maar.
'Spreken we is af?' vroeg Christophe of Kristof.
Ik dacht even dat hij me een existentieel raadsel of een diepe zenwijsheid voorschotelde, tot ik doorhad dat hij niet 'is' bedoelde maar 'eens'.

Uit het leven gegrepen, toch?

Reacties

Meer recensies van Luc Steensels

Boeken van dezelfde auteur