Mens zit overal

Dit is niet het eerste boek van Petry dat ik lees. Maar wel een van de weinige dat ik heb uitgelezen. Zij het met enige moeite want de bij wijlen overvloedige schrijfstijl van de auteur maakt het voor de lezer niet gemakkelijk om bij de les te blijven. Op de cover van het boek vind je de triomfantelijke vermelding dat het boek op de shortlist van de Libris 2023 stond... en dus niet won, de prijs was voor Daanje. Op de achterflap een handvol aanbevelingen uit de betere persorganen van Nederland en België. Maar helaas is de stijl voor mij wel een spelbreker. De hoofdpersoon maakt zich schuldig aan extreme vorm van navelstaarderij, die zich kristalliseert in een extreme haat en moordneigingen tegen een populaire mediafiguur, die bovendien nauw verweven zit in de kleine familie waartoe hij behoort. Dit alles speelt zich af in de tegenwoordige tijd van doemdenken met betrekking tot de verwoestende rol van de mens op de aarde. Inderdaad, overal zit mens, met alle 8 miljard slechts één universum.
Wat wordt aangekondigd als een aangename leeservaring van een kolkende (nou, nou...) humoristisch-filosofische roman (filosofisch, ja, humoristisch, niet echt), werd uiteindelijk een ontgoocheling.